Ιστορία της Κύπρου #1

Τέλη Μαρτίου αποφάσισα  να διαβάσω ιστορία της Κύπρου.
Παράλληλα με το κύριο ανάγνωσμά μου. Τα μυθιστορήματα.
Ήθελα να φρεσκάρω τη μνήμη μου στα βασικά και να μάθω αυτά που δε διδάχτηκα στο σχολείο.
Το κακό με τα κυπριακά σχολεία είναι ότι κάνουμε ένα 80% ελληνική ιστορία, και ένα 15% κυπριακή ιστορία, το υπόλοιπο 5% είναι παγκόσμια ιστορία.
Ναι, να κάνουμε ελληνική ιστορία αλλά να μη ξεχνάμε και πού ζούμε, πού μεγαλώνουμε. Μια ζωή η Κύπρος παραγκωνισμένη για χάρη της μητέρας πατρίδας.

salamina2

Αρχαία Σαλαμίνα

Αλλά ας αφήσουμε τα παράπονα κι ας επανέλθουμε στο βιβλίο:
Αυτή η έκδοση της Ιστορίας της Κύπρου είναι χωρισμένη σε τέσσερις τόμους που σε γενικές γραμμές καλύπτουν την αρχαιότητα, το μεσαίωνα, τη μοντέρνα περίοδο, και τη σύγχρονη εποχή.

Αυτός ο πρώτος τόμος καλύπτει τη μεγαλύτερη χρονικά περίοδο της κυπριακής ιστορίας από το 7000πχ μέχρι το 1191μχ.
Οι επόμενοι τρεις τόμοι μαζί δεν αθροίζουν ούτε 1000 χρόνια.
Αυτό διότι τα έξι πρώτα χιλιάδες χρόνια της κυπριακής ιστορίας είναι ουσιαστικά προϊστορία, χωρίς γραπτά μνημεία και ό,τι ξέρουμε είναι από αυτά που βρέθηκαν (και βρίσκονται ακόμη) στις ανασκαφές.

Παρόλο που αυτός ο τόμος εκδόθηκε σχετικά πρόσφατα, το 2010, καινούργια ευρήματα δείχνουν ότι ζωή στην Κύπρο υπήρχε από το 8800πχ. περίπου. Πάνω από δύο χιλιάδες χρόνια πριν την Χοιροκοιτία το πιο γνωστό και καλύτερα διατηρημένο προϊστορικό οικισμό στην Κύπρο.
Και μιας και ανέφερα την Χοιροκοιτία υπήρξε ένα κάπως σοβαρό λάθος στο βιβλίο. Μπορεί να είναι λεπτομέρεια αλλά είναι λανθασμένη να υπάρχει σε βιβλίο γραμμένο από αρκετούς μελετητές.
Οι κατοικίες στην Χοιροκοιτία δεν είχαν θολωτή αλλά επίπεδη στέγη, κάτι που έγινε γνωστό από τη δεκαετία του 90. Και θα έπρεπε να γνωρίζουν οι συγγραφείς.

2_arx_proistoria

Χοιροκοιτία

Δε θέλω να μακρηγορώ και έτσι θα σταθώ σε δυο τρία σημεία που έμαθα για πρώτη φορά.
Η πρώτη καταγεγραμμένη ναυμαχία που έγινε στο κόσμο ήταν μεταξύ Κυπρίων και Χετταίων τo 1210πχ.
Υπήρξαν και Κύπριοι σατράπες στην αυτοκρατορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
To 115-117μχ έγινε εξέγερση των Εβραίων στην Κύπρο όπου σφαγιάστηκαν 240,000 άνθρωποι. Ο αριθμός είναι το πιο πιθανό υπερβολικός, αλλά  δείχνει την μεγάλη έκταση των επεισοδίων.

Γενικά ο τόμος αυτός κάλυψε την Νεολιθική Περίοδο (6000πχ [Χοιροκοιτία] ),  την Εποχή του Χαλκού (2500-1050πχ), την Εποχή του Σιδήρου μέχρι και την Αρχαϊκή περίοδο (1050-594πχ [Χετταίοι, Μυκηναίοι..] ), την Περσική περίοδο (593-332πχ), την Ελληνιστική περίοδο (331-63πχ), την Ρωμαϊκή Περίοδο (62πχ-394μχ) και τη Βυζαντινή Περίοδο (395-1191μχ)

image001

Αρχαία Έγκωμη (κατοικήθηκε πριν την Αρχαία Σαλαμίνα γύρω στο 17-13 αιώνα πχ)

Ο επόμενος τόμος θα καλύπτει περίοδο 687 χρόνων. Από την Πρώτη Αγγλοκρατία (1191) μέχρι την Δεύτερη Αγγλοκρατία (1878)

Δεν έχω κάτι άλλο να προσθέσω παρά να πω ότι βρήκα αυτό τον πρώτο τόμο άκρως απολαυστικό και ενδιαφέροντα.
Και τώρα σειρά παίρνει το αγαπημένο μου κομμάτι ιστορίας, ο Μεσαίωνας, στον δεύτερο τόμο.

Βαθμολογία: 8/10

 

Advertisements

Η τετραλογία των καιρών

Ο Συγγραφέας

Ο Γιώργος Φιλίππου Πιερίδης, ήταν κύπριος συγγραφέας που γεννήθηκε το 1904 στο χωριό Δάλι και πέθανε το 1999.
Ο αδερφός του επίσης στο χώρο των γραμμάτων ήταν ο Θεοδόσης Πιερίδης, ο ποιητής που έγραψε το επικό ποίημα Κυπριακή Συμφωνία με τους πολύ γνωστούς του στίχους που μελοποιήθηκαν:
                                 Λογαριάσατε λάθος, με το νου σας εμπόροι
Δεν μετριέται πατρίδα, λευτεριά με τον πήχη

 

p-txt-4

 

Ο Γ. Φιλίππου Πιερίδης μεγάλωσε και έζησε αρκετά χρόνια στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και επιστρέφοντας στην Κύπρο το 1946, διετέλεσε διευθυντής της Δημοτικής Βιβλιοθήκης και Πινακοθήκης Αμμοχώστου (1954-1971)
Το 1982 τιμήθηκε από το Υπουργείο Παιδείας Κύπρου με το βραβείο συνολικής προσφοράς στην κυπριακή λογοτεχνία.
Μετέφρασε έργα ευρωπαϊκής λογοτεχνίας και αρθρογράφησε σε εφημερίδες και περιοδικά καθ’ όλη την διάρκεια της ζωής του

Έργα του το μυθιστόρημα Βαμβακάδες (Αλεξάνδρεια 1945)
Οι συλλογές διηγημάτων:
• Διηγήματα από τη Μέση Ανατολή. (Κύπρος, 1949)
• Σκληροί καιροί. (Αθήνα, 1963)
• Ασάλευτοι καιροί· Διηγήματα από την άλλη Κύπρο. (Αθήνα, 1966)
• Ο καιρός των ολβίων· Διηγήματα από την προτελευταία Κύπρο. (Αθήνα, 1975)
• Ο καιρός της δοκιμασίας. (Θεσσαλονίκη, 1978)
• Μνήμες και ιστορίες από την Αίγυπτο (Θεσσαλονίκη, 1986)
• Ο καλός πολίτης και οι άλλοι (Αθήνα, 1993)

35084219

Η Τετραλογία Των Καιρών
Οι 4 συλλογές του, Ασάλευτοι καιροί, Σκληροί καιροί, Ο καιρός των ολβίων, και ο καιρός της δοκιμασίας συμπεριλαμβάνονται μαζί με 3 μέχρι πρότινος ανέκδοτα διηγήματα.
Με άλλα λόγια αυτό το βιβλίο περιλαμβάνει τουλάχιστο το ένα τρίτο της εργογραφίας του συγγραφέα.

Η πρώτη συλλογή· Ασάλευτοι καιροί (1966), λαμβάνει χώρα τέλη δεκαετίας του 40 με αρχές δεκαετίας του 50 και όπως το λέει και ο τίτλος οι καιροί ήταν ασάλευτοι, πριν να ξεσηκωθεί ο κόσμος εναντίων των αποικιοκρατών Εγγλέζων.
Οι 8 ιστορίες έχουν νατουραλιστικό χαραχτήρα. Η υπόθεση δεν μας ενδιαφέρει, αν υπάρχει. Βλέπουμε φωτογραφικές λεπτομέρειες πλούσιων και ευκατάστατων, ακόμη και φτωχών ανθρώπων.
Ένα κόσμημα για προίκα, ένας τσιγκούνης μανάβης, μια Ιταλίδα στα όνειρα ενός νεαρού.
Αγαπημένο μου ήταν το τελευταίο διήγημα· Ο Αγώνας του Κωνσταντή, όπου σαν μεγαλύτερος σε ηλικία εργάτης κινδυνεύει να χάσει τη δουλειά του αν δεν συμβαδίζει με το ρυθμό στο τσάπισμα με τους νεότερους. Έτσι βλέπουμε τον Γολγοθά που ανεβαίνει για να κρατηθεί στον αγώνα του μεροκάματου.

Η δεύτερη συλλογή· Σκληροί καιροί (1963) διαδραματίζεται κατά τον απελευθερωτικό αγώνα του 1955-1959. Και όντως εδώ οι καιροί και οι εικόνες σκληρές. Ένας άνθρωπος λιθοβολείται μέχρι θανάτου διότι υπήρχαν υποψίες ότι ήταν προδότης, ένας άριστος μαθητής, μοναχογιός, πεθαίνει απ’ τα πυρά των Εγγλέζων και τώρα μάνα και κύρης μένουν μόνοι.

Η τρίτη συλλογή· Ο καιρός των ολβίων (1975) διαδραματίζεται στο σύντομο χρονικό διάστημα μεταξύ 1960-1973 όπου η Κύπρος ήταν ανεξάρτητο κράτος, αδιαίρετο. Εδώ βλέπουμε ένα νέο κράτος να δημιουργείται, όπου άλλοι ξενιτεύονται, άλλοι επιστρέφουν για μια δουλειά στη νεοσύστατη κυβέρνηση, νεόπλουτοι Λευκωσιάτες παραχωρούν βραδιές κοκτέιλ στα νεοκλασικά τους.
Γενικά υπάρχει πάλι μια ολβιότης, μια ευμάρεια. Μια φαινομενική (επιφανειακή) ειρήνη.

Η τέταρτη συλλογή· Ο καιρός της δοκιμασίας (1978) διαδραματίζεται κατά τη διάρκεια και μετά την τουρκική εισβολή τον Ιούλιο του 1974.
Αγαπημένο αυτής της συλλογής ήταν το Αλλοφροσύνη όπου το Νοέμβρη του 1974 μια γυναίκα στέκεται στη μέση του δρόμου περιμένοντας ταξί για την Αμμόχωστο.
«Δεν έχει πια ταξί για την Αμμόχωστο κυρά μου»
Πώς δεν έχει, από ‘δω πήρα τόσες φορές ταξί. Πρέπει να πάω σπίτι μου άνθρωπέ μου.
Πώς θες να πάω με τα πόδια;»
Ένα διήγημα μόλις 3 σελίδες που όμως περιγράφει με ακρίβεια το δράμα της Κύπρου και τις πληγές που άφησε η ειρηνευτική επιχείρηση Αττίλας, πληγές στο χώμα, στο μυαλό και στο σώμα. Πληγές στα χωριά, στα βουνά, στ’ ακρογιάλια.

Το Επίμετρο περιλαμβάνει 3 διηγήματα της συλλογής Ασάλευτοι καιροί που δεν συμπεριλήφθηκαν στην αρχική έκδοση.

Αυτό το βιβλίο μου έδειξε 4 διαφορετικές περιόδους της σύγχρονης κυπριακής ιστορίας, μέσα από τα μάτια ανθρώπων που είτε ζούσαν άνετα εν καιρώ ειρήνης, ή κυνηγημένοι εν καιρώ πολέμου, ή μεροκαματιάριδες που δεν είχαν από τον ήλιο μοίρα, είτε εν καιρώ ειρήνης, είτε εν καιρώ πολέμου.
Άλλος ένας μέχρι πρότινος άγνωστός μου κύπριος συγγραφέας ανακαλύφθηκε από τη βιβλιοφιλική μου σκαπάνη.

Καλές Αναγνώσεις!
Βαθμολογία: 8/10

Ψωμί

36467052
Ένα βιβλίο διηγημάτων.
Διηγήματα σπονδυλωτά.
Κάτι τα ενώνει.
Ένα αντικείμενο, ένα περιστατικό, ένα όνομα.
Το ίδιο κόκκινο μολύβι θα το δούμε 2-3 διηγήματα μετά.
Η έκρηξη στο χ διήγημα αναφέρεται στα επόμενα ψ, ω διηγήματα.
Ένα θύμα της έκρηξης έχει συγγενή σε άλλο διήγημα.
Η Ερατώ θα ξαναεμφανιστεί/ ξαναναφερθεί.

Ξεκινάνε ρεαλιστικά, σε Κύπρο, Ελλάδα, κι αλλού.. και όσο συνεχίζουν ο χώρος γίνεται αδιευκρίνιστος.
Ξεκινάνε με το παρόν – με ρεαλισμό, και φθάνουν στο μέλλον – με υπερρεαλισμό.
Ρεαλισμός ➡ φουτουρισμός ➡ δυστοπία ➡ επιστημονική φαντασία ➡ φαντασία.

Όλα τα διηγήματα έχουν να κάνουν λίγο πολύ με το μεταναστευτικό, με τη βία, το άδικο, την απολυταρχία, την επανάσταση, τις πρώτες ύλες αγαθών όπως: αγάπη, στέγη, ψωμί.

Γνώρισα τον συγγραφέα πέρσι τον Μάη σ’ ένα φεστιβάλ βιβλίου και πήρα το πρώτο του βιβλίο από την τριλογία επιστημονικής φαντασίας The Omniconstants Trilogy: Klotho Surfaces.
Τον ξανασυνάντησα τοn Σεπτέμβρη σε ένα άλλο φεστιβάλ βιβλίου φαντασίας όπου και πήρα την συλλογή διηγημάτων Στο ποτάμι του χρόνου: Η Πρώτη Κυπριακή Ανθολογία Λογοτεχνίας του Φανταστικού η οποία περιέχει δύο διηγήματά του, στο ίδιο ύφος με αυτά που διάβασα εδώ.

Δεν είναι βιβλίο που θα διαβάσεις και θα το βάλεις στην άκρη ξέροντας ότι τελείωσες.
Χρειάζεται μια δεύτερη ανάγνωση, να βρεις το κρυμμένο νόημα, την σχέση που ενώνει τα διηγήματα, τι θέλει να πει ο συγγραφέας.

Εδώ είναι που έρχομαι να πω ότι δεν. Δεν ‘πήρα’ το μήνυμα, ή τι ήθελε να πει ο συγγραφέας. Όσο προχωρούσαν τα διηγήματα γίνονταν όλο και πιο δυσνόητα, λιγότερο ρεαλιστικά, και όλο και περισσότερο συμβολικά, χωρίς τέλος.. ή αν υπήρχε ήταν αρκετά ανοιχτό.
Πολλά ερωτήματα με άλλα λόγια, κάτι που πολλές φορές αγγίζει την ευθεία γραμμή που χωρίζει την απόλαυση με την απογοήτευση.

Όχι πως απογοητεύτηκα, απλά για μένα προσωπικά έλειπε αυτό το κάτι που θα έκανε το κλικ για να μου δώσει να κατανοήσω τι γίνεται.
Και στην τελική ίσως να μη χρειάζεται να καταλάβεις και πολλά.
Στην τελική αυτό είναι ίσως ο στόχος του συγγραφέα, να σε κάνει να το ξαναδιαβάσεις.
Γιατί όπως είπε και ο Τ. Σ. Έλιοτ:
Όταν κατανοήσω [την ιστορία] από την πρώτη φορά τότε ξέρω ότι δεν ήταν και πολύ καλή.

Βαθμολογία: 7/10

DÆMONIUM: The Black Pharaoh

16864525_960267880774485_3283661136424213932_n

Το κόμικ – βιογραφία

Το 2016 όταν πήγα για πρώτη φορά στο Cyprus Comic Con (3o) πήρα στα χέρια μου ένα teaser 6 σελίδων και μ’ άρεσε πολύ το εφιαλτικά υπέροχο σχέδιο και η πρωτότυπη ιδέα να είναι μια ιστορία στην Κύπρο που έχει να κάνει με δαίμονες, ιστορία τύπου Constantine / Devil May Cry / Hellblazer (από το οποίο επηρεάστηκαν οι δημιουργοί).

Έτσι τον Σεπτέμβρη του 2017, στο τέταρτο Cyprus Comic Con ήμουν έτοιμος να πάρω αυτό, το κανονικό κόμικ, αλλά εξαντλήθηκε.
Αυτό ήταν θετικό για τους δημιουργούς, αρνητικό για μένα.
Αλλά βλέποντας το ενδιαφέρον μου, οι δημιουργοί μου έστειλαν λίγους μήνες μετά το κόμικ. Και τους χιλιοευχαριστώ γι’ αυτή την ευγενική πράξη.

Το κόμικ – ιστορία

Η ιστορία, όπως λέει και το οπισθόφυλλο ακολουθεί τον Μαρκ ένα άντρα που προσπαθεί να ξεχάσει το παρελθόν του να ζήσει μια φυσιολογική ζωή, αλλά το παρελθόν του τον κυνηγά μαζί με τους δαίμονες που περιέχει.

Υπάρχουν στοιχεία αρχαίας κυπριακής ιστορίας (μη ελληνικής προέλευσης κυρίως), στοιχεία από Λάβκραφτ, όπως και αναφορές στη σύγχρονη κυπριακή ιστορία και κοινωνία.

Πολύ προσεγμένη δουλειά αν και είναι αυτοέκδοση που αυτό σε καμία περίπτωση δεν το κάνει λιγότερο ποιοτικό από τις πιο mainstream εκδόσεις. Απλά λίγο δυσεύρετο.

Δύο μικρούλια αρνητικά βρήκα. Αμελητέα που δεν επηρέασαν καθόλου την όλοι εμπειρία.
Οι γραμμές που ένωναν τα μπαλόνια ομιλίας ήταν πολύ λεπτές έτσι όταν μιλούσαν πολλοί έχανα λίγο τη ροή, αλλά σιγά – σιγά συνήθισα.
Επίσης η σελιδοποίηση δεν ήταν πολύ εύκαμπτη για να μπορώ να το διαβάζω χωρίς να φοβάμαι ότι θα χαλάσω τη ράχη.

20664423_1072380042896601_3436779301586479300_n

Αυτά! Ένα 9/10 από μένα και αναμένω τη συνέχεια.
Αν θέλετε να δείτε το σχέδιο πώς είναι σας έχω λινκ τη σελίδα του κόμικ στο Facebook:
DÆMONIUM Comic Book

ΥΓ. Ξέχασα να πω ότι το κόμικ αυτό το διάβαζα μεταμεσονύχτιες ώρες με τα ακουστικά στ’ αυτιά ακούγοντας horror soundtracks στο YouTube. Έκανε την αναγνωστική εμπειρία ακόμη πιο ζωντανή.

Βαθμολογία: 9/10

Διηγήματα / Öyküler

36377890

Αρχές Νοεμβρίου, πριν αποχωρήσω για Ουαλία και Αμερική (μέσω των βιβλίων), έκανα άλλη μια στάση στην Κύπρο και αυτή τη φορά αντί ποίηση, διηγήματα.

Όταν οι απέναντι γιορτάζουν την ανεξαρτησία τους (από ποιους;) και τη δημιουργία ενός κράτους-εκτρώματος ίσως υπάρχουν κάποιοι που διαφωνούν αλλά η δύναμη της μάζας τους κάνει ανίσχυρους.

Υπάρχουν επίσης και κάποια βιβλία που δείχνουν πόσο ίδιοι είμαστε, σε συνήθειες, κουλτούρα και τα μόνα που μας χωρίζουν είναι η θρησκεία και η γλώσσα.

Από πέρσι όμως μας χωρίζει και μια ώρα διαφορά, διότι συμβαδίζοντας με τα δεδομένα της τουρκομάνας δεν έχουν χειμερινή ώρα.

 

Αλλά αρκετά μ’ αυτό, ας προχωρήσουμε στο βιβλίο.

Αυτή είναι μια δίγλωσση έκδοση διηγημάτων από τον Mehmet Arap και την Σωτηρία Κ. Βασιλείου.
Τα πέντε διηγήματα του Μεχμέτ μεταφράστηκαν από τα τουρκικά στα ελληνικά από την Μαρία Σιακαλλή και η μικρή νουβέλα της Σωτηρίας από τα ελληνικά στα τουρκικά από τον Ahmet Yıkık.

Το βιβλίο αυτό είναι μια δίγλωσση έκδοση που περιέχει και το πρωτότυπο τουρκικό και το πρωτότυπο ελληνικό και τις αντίστοιχες μεταφράσεις τους. Αυτό επειδή η έκδοση αυτή είναι προϊόν του έκτου δικοινοτικού διαγωνισμού για νέους λογοτέχνες που διοργανώνεται από την Ένωση Λογοτεχνών Κύπρου και την Ένωση Τουρκοκύπριων Καλλιτεχνών και Λογοτεχνών με στόχο την προβολή της δουλειάς νέων ποιητών και πεζογράφων, και Ελληνόφωνων και Τουρκόφωνων και την καλλιέργεια πνεύματος αλληλογνωριμίας και αλληλοκατανόησης μεταξύ των δύο πλευρών.

Ένα πνεύμα που χρειάζεται και απαιτείται σε μέρες σαν κι αυτή.

Από τα πέντε διηγήματα του Μεχμέτ Αράπ μου άρεσαν τα:
100 Μιλς και δείχνει πόσο δύσκολο ήταν να είσαι παιδί στην Κύπρο στις αρχές του 20ου αιώνα.
Επίσης μου άρεσε η Θυσία που βλέπουμε ένα τσιγκούνη και καχύποπτο Ελληνοκύπριο να διαπράττει ύβρη και να δέχεται την νέμεση κατακέφαλα. Μου φάνηκε σαν μύθος Αισώπου, διδαχτικός αλλά όχι κατηχητικός.
Μου άρεσε επίσης και Tο Λιμανάκι που ενώ είναι μια κατά τα άλλα απλή ιστορία, δείχνει την ομορφιά μιας σχέσης μεταξύ πατέρα και γιου ενώ πάνε για ψάρεμα.
Τα άλλα δυο διηγήματα Οι Κυψέλες των σφηκών και το Μια ερμαφρόδιτη συμφωνία, ήταν καλά αλλά δεν μου μίλησαν όσο τα άλλα.

Η μικρή νουβέλα της Σωτηρίας Κ. Βασιλείου Ημερολόγιο Στερεώματος ήταν πρωτότυπα φτιαγμένη σαν ημερολόγιο, και η αφηγήτρια εξιστορεί την θλιβερή ιστορία της αδερφής της που έπασχε από ανορεξία, παράλληλα μαζί με μια απαγορευμένη αγάπη από το παρελθόν Ελληνοκύπριας (προγιαγιάς) και Τουρκοκύπριου.
Σαν ιστορία είχε αυτό το αίσθημα σαπουνόπερας αλλά η γραφή της Σωτηρίας το έσωσε και δεν βαρέθηκα, και μπορώ να πω απόλαυσα την ιστορία μέχρι το τέλος.

Άρα μιας και αυτή η έκδοση ήταν δίγλωσση, εγώ κάπως ‘έκλεψα’ διαβάζοντας μόνο το ελληνικό κείμενο και από τις 166 σελίδες σύνολο διάβασα μόνο τις 88.

Φυσικά και θα ήθελα να διαβάσω κι άλλα από αυτούς τους νέους λογοτέχνες καθώς και παρόμοιες δίγλωσσες εκδόσεις.

Βαθμολογία: 8/10

Η άλλη θάλασσα

ce97-ceb1cc81cebbcebbceb7-ceb8ceb1cc81cebbceb1cf83cf83ceb1-ceb5cebecf89cc81cf86cf85cebbcebbcebf

_____________________________________

description

Άλλη μια ποιητική συλλογή που διάβασα το πρώτο δεκαήμερο του Νοεμβρίου.
Αυτή τη φορά απ’ τις απέραντες θάλασσες και ωκεανούς του Νίκου Καββαδία στην άλλη θάλασσα της κύπριας ποιήτριας Μυρτώς Παπαχριστοφόρου.

εικόνες από Ελλάδα και Κύπρο
εικόνες από την Ελλάδα των αρχαίων χρόνων
εικόνες από την Κύπρο των μεσαιωνικών χρόνων

description

Αυτό που μου έκανε εντύπωση στην ποίηση της Μυρτώς είναι ότι παρόλο που η ποίηση είναι σύγχρονη, γραμμένη μεταξύ Ιανουαρίου 2008 και Απριλίου 2016, δεν υπάρχει τίποτα το σύγχρονο και το μοντέρνο στις εικόνες που έβλεπες μέσα στα ποιήματά της.
Και αν υπήρχε, υπήρχε αμυδρά, σαν αναφορά, ή το καταλάβαινες από τα συμφραζόμενα.

Αρχαιοελληνικά μνημεία, μεσαιωνικά μνημεία, η θάλασσα η ίδια, η φύση και το μεγαλείο της, τα ζώα, τόποι που ξυπνούν μνήμες, νοσταλγία, ένα καράβι να φεύγει από Πειραιά αλλά χωρίς να σου λέει αν είναι ένα σύγχρονο φέριμποτ ή απλά ένα καράβι με κατάρτια.

Σε αυτά τα 24+1 ποιήματα βλέπουμε την εξέλιξη μιας ποιήτριας.
Και σε γραφή, αλλά και οπτικά (φόρμα).
Στην αρχή τα ποιήματα εκτείνονται σε μόνο μια σελίδα και κάποτε είναι και μόλις 3 γραμμές (Χαϊκού).
Προς το τέλος όμως ξεπερνούν τις 3 σελίδες.
Γεμάτα εικόνες από τη φύση, το παρελθόν. Γεμάτα αισθήματα αγάπης, έρωτα, θλίψης.

description

Και αν σαν ποίηση μ’ άρεσε στο επίπεδο των 4 αστεριών σαν βιβλίο μου άρεσε στο επίπεδο των 5 αστεριών με τις υπέροχες υδατογραφίες της Κατερίνας Ατταλίδου.

Άρα σύνολο 4,5 αστέρια. [Όσο πεζό κι αν ακούγεται αυτό.]

Δε θα πω άλλα, μόνο θα σας αφήσω με 2-3 αποσπάσματα από το ποίημα ερωτικό β’ που λειτουργεί ως επίμετρο της συλλογής.

description

Σε διασχίζω καθώς διασχίζω τις κοιλάδες και τα φαράγγια της γης μου
σοβαρή προσηλωμένη με μιαν ανάσα κρυφή
καθώς διασχίζω μιαν άμμο ξανθή, γιομάτη θυμάρι […]
[…]εσύ είσαι η λευκή πικροδάφνη κι ο δροσερός της άνεμος
που ξεχυμάει τα βράδια του Ιούλη στις γειτονιές της Λευκωσίας […]
[…] είσαι το φως το θριαμβικό του Νιόβρη, που ανασαίνει εορταστικό
μέσα στα πράγματα, δίχως να γνοιάζεται στιγμή για τους χειμώνες που
έρχονται
εσύ είσαι το παραθύρι το σκαφτό στο χαμηλό σπιτάκι της Κοντέας και μέσα στο ιερό του Άι-Γιάννη του Λαμπαδιστή
που το έπλασε ο αρχαίος μάστορας με αγάπη και μεράκι ακριβώς για να σου μοιάζει.

Βαθμολογία: 9/10

Στο ποτάμι του χρόνου: Η Πρώτη Κυπριακή Ανθολογία Λογοτεχνίας του Φανταστικού

Και μετά το (δυστυχώς) απογοητευτικό αμόνι πήρα αυτή την πρώτη ανθολογία κυπριακής λογοτεχνίας φανταστικού.
Και να πω την αλήθεια φοβόμουν κάπως, διότι στην Κύπρο επηρεαζόμαστε πολύ από Ελλάδα και στην λογοτεχνία, και φοβόμουν μην συναντήσω εδώ μέσα πολλά αμόνια που τραγουδούν ακαταλαβίστικα.

36321685

Αλλά ευτυχώς οι ιστορίες ήταν ιστορίες με συνοχή, αρχή και τέλος.
Εντάξει υπήρχαν αρκετές που είτε ήταν πολύ μικρές και μ’ άφηναν με όρεξη για κάτι που τελικά δεν έφαγα, είτε πολύ περίεργες που μ’ άφηναν με ένα αίσθημα WTF, είτε μ’ άφηναν με ένα αίσθημα !meh!Οι περισσότερες όμως ήταν απολαυστικά υπέροχες.

Και επειδή για μια συλλογή διηγημάτων είναι πιο δύσκολο να πεις τη γνώμη σου θα παραθέσω απλά ιστορίες που για μένα απλά ξεχώρισαν.

Γένεσις: Η συνθήκη αγάπης του Χρίστου Ρ. Τσιαήλη, όπου η γένεσις και οι λόγοι της εξιστορούνται από μια διαφορετική, εναλλακτική σκοπιά.

Ο πιττακοτζιέφαλος του Κώστα Παπαϊωάννου, το μοναδικό διήγημα στα κυπριακά που εξιστορεί την ιστορία ενός καταραμένου αγαλματιδίου που βρίσκει ένας βοσκός στην κυπριακή ύπαιθρο.

Ζούσε κάποτε μια γυναίκα που την έλεγαν Νοσταλγία της Δήμητρας Ευθυμίου, μια ιστορία που μας δείχνει ότι το να εύχεσαι να ξαναζήσεις στο παρελθόν σου μπορεί να εξελιχθεί και σε κατάρα.

Ο Εραστής της Ρήγαινας της Βαρβάρας Σεργίου, μια γκόθικ ιστορία τρόμου που θα την ήθελα διπλάσια και τριπλάσια, που διαδραματίζεται σε ένα από τα γοτθικά κάστρα του Πενταδακτύλου. Από τις αγαπημένες μου ιστορίες αν όχι η αγαπημένη.

Δρ. Θάνατος του Φοίβου Κυπριανού, που όπως και στην ατομική του συλλογή (Σκιές της νύχτας), γράφει για ανατριχιαστικά μακάβρια θέματα, και εδώ η ιστορία διαδραματίζεται σε ένα αντικαρκινικό κέντρο που με την άφιξη ενός γιατρού οι θάνατοι αυξάνονται κατακόρυφα

Έφοδοι και ο Δαίμων της πορνείας του Ιωσήφ Σ. Ιωσηφίδη, μια ιστορία που διαδραματίζεται στην Κύπρο του 1359.

Και πολλές, πολλές άλλες.

Μια αρκετά καλή δουλειά που με άφησε με την επιθυμία και για μια συνέχεια, μια καθιέρωση τέτοιας ανθολογίας που λείπει από την λογοτεχνική σκηνή της Κύπρου.

Προσωπικά βαρέθηκα να διαβάζω μυθιστορήματα που επικεντρώνονται στα κορεσμένα πλέον θέματα της ΕΟΚΑς (1955-1959) και της Τουρκικής Εισβολής (1974), που πλέον έχουν γίνει σαν φαντάσματα αυτές οι δύο περίοδοι της κυπριακής ιστορίας και δεν αφήνουν την λογοτεχνία να ανοίξει τα φτερά της για αλλού.
Όπως έκαναν δηλαδή οι 17 συγγραφείς σ’ αυτό το βιβλίο.

Βαθμολογία: 8/10