Πόναν ο Μάρμαρος

Cyprus Comic Con 2017

34928983

Για δεύτερη χρονιά πήγα στο CCC και συνάντησα τον Γιάννη Ρουμπούλια a.k.a. Rubus.
Ήθελα φυσικά να πάρω άλλη ιστορία από τα Χρονικά του Δρακοφοίνικα, αλλά προτίμησα να μην πάρω άλλη ατομική ιστορία αλλά το omnibus, για αργότερα.
Έτσι πήρα αυτή την εκπληκτική παρωδία του Κόναν του Βάρβαρου.

Παρόλο που δεν έχω διαβάσει αρκετό Κόναν νομίζω είναι από τα αγαπημένα μου είδη κόμικ (Sword & Sorcery).
Οι σούπερ ήρωες τύπου Marvel και DC με αφήνουν παντελώς αδιάφορο, με εξαίρεση ίσως τον Τζόκερ και τον Ντεντπουλ.

Αυτή η παρωδία έχει άφθονες αναφορές στον Κόναν (χελλόου), στον κόσμο των κόμικς, και στο ελληνικό σλάνγκ που αν δεν είσαι οικείος μ’ αυτό χάνεις πολλά από το χιούμορ.

π.χ. #1
Πόναν: Μέσα, μα τον Βρωμ! Πούθε;
Τυρόβλαχος 1: Προς τα κείθε! Ένας ναργιλές δρόμος.
Τυρόβλαχος 2: Είθε η καλτίλα να ‘ναι μαζί σου, Μάρμαρε!

π.χ. #2
Δρακολευτέρης: Ντου, εθελοντές μου φιδάνθρωποι! Δε σας πληρώνω, αλλά θα μπει στο βιογραφικό σας! Φάτε τους!
Φιδάνθρωπος 2: Δε ξέρω γιατί να τσακωθούμε με αγνώστους, αλλά γιούρια!
Φιδάνθρωπος 3: Για το βιογραφικό! Γιααρ!

π.χ. #3
Φεμίνα Φατάλ: Συγχωρέστε τον άξεστο φίλο μου. Είναι βλαξ. Εμάς μας πληρώνουν πενήντα χρυσά μπικικίνια για να σας πάμε πίσω στην Άνω Μελιτζανιά. Μας είπαν πως σας απήγαγε αυτό εδώ το τερ..εεε. ο Δρακολευτέρης! Πόσο κείμενο πια, σε ένα τόσο μικρό καρέ;! Έλεος!

Το διάβασα σε 15 λεπτά ακούγοντας το ορίτζιναλ σάουντρακ του Κόναν του Βάρβαρου με τον Σβαρτζενέγκερ, ταινία του 1982, χρονιά που γεννήθηκε και ο Rubus, τυχαίο; δε νομίζω.

Το απόλαυσα 100% και βεβαίως περιμένω καινούργιο σύντομα!

Βαθμολογία: 9/10

Advertisements

Μιλώντας στην Άννα για τα Μαθηματικά

23565435

Τα μαθηματικά τα θαυμάζω όπως θα θαύμαζα και ένα Τυραννόσαυρο Ρεξ, αλλά όπως και ο Τυραννόσαυρος, είναι επικίνδυνα για αδαείς σαν εμένα.

Όσο είναι μέσα στο κλουβί τους (θεωρία) μ’ αρέσει να τα βλέπω και να τα θαυμάζω, όταν όμως βγουν έξω στο δρόμο (πρακτική) γίνεται συνήθως αυτό:

description

Τα μαθηματικά με κυνηγάνε μια ζωή. Στο γυμνάσιο και στο λύκειο ήταν το μάθημα που είχα τον χαμηλότερο βαθμό και πάντα έπλεα σε πελάγη ασυναρτησίας. Τα έμεινα και ανεξεταστέος 2 φορές. I blame the education system here not my intelligence.Πήγα ΤΕΙ Λάρισας νομίζοντας ότι τα Ιατρικά Εργαστήρια θα ήταν περισσότερο βιολογία παρά μαθηματικά. ΛΑΘΟΣ! Ξέφυγα πριν το τέλος του πρώτου τετραμήνου ήρθα Κύπρο και στο πανεπιστήμιο επέλεξα το πτυχίο με τα λιγότερα μαθηματικά (Αγγλική Φιλολογία)Είχα κάνει 2 μαθηματικά μαθήματα (Statistics and Probability + Calculus), που πλέον το πρόγραμμα δεν τα περιλαμβάνει. Καλά που το πήραν είδηση ότι για λογοτεχνία δεν χρειάζεσαι πιθανότητες και λογισμό, FFS. (Τυχεροί οι νέοι φοιτητές).Όταν αποφοίτησα τα συνάντησα πάλι μπροστά μου όταν έκανα υπολογισμούς τιμών για τους μαθητές μου, όταν έκανα την απλή μέθοδο των τριών για αλλαγή βαθμολογίας από 85/100 στα 17/20, κλπ. Πλέον το πήρα απόφαση τα μαθηματικά θα είναι συνέχεια γύρω μου. Έτσι πήρα κι αυτό το βιβλίο για να εξορκίσω τα φαντάσματά τους.Αυτό είναι (για να χρησιμοποιήσω και μαθηματική ορολογία) 96% διάλεξη μαθηματικών και 4% μυθιστόρημα. Όταν ο καθηγητής και η μαθήτρια μιλούσαν για τα προβλήματα των μαθηματικών και τη ιστορία τους, απολάμβανα να τους ακούω/διαβάζω. Όταν αποφάσιζαν να αποδείξουν το πρόβλημα εγώ ήμουν κάπως έτσι: description

Για να δούμε τώρα λίγη από την ομορφιά των μαθηματικών (μες στο κλουβί τους πάντα)

description

Von Koch curve (snowflake)

 

description

Mathematical Pattern in a Sunflower (Fibonacci Sequence)

description

Romanesco broccoli a natural fractal

Και μιας και ανέφερα τον Τυραννόσαυρο Ρεξ στο βιβλίο του Μάικλ Κράιτον, Τζουράσικ Παρκ, κάθε ένα από τα 7 μέρη παρουσιάζει ένα ένα την εξέλιξη του dragon curve ή Jurassic Park Dragondescription

Και μιας και ανέφερα και δράκο, πώς σκοτώνεις ένα αδαή στα μαθηματικά;Μ’ αυτό εδώ: Dracarys

Βαθμολογία: 8/10

Η κόντρα

Αυτός είναι ο τρίτος μου Σαμαράκης.13432714
Ο πρώτος ήταν φυσικά το Ζητείται ελπίς που το είχα για λογοτεχνικό στο σχολείο. Ο δεύτερος ήταν το αριστουργηματικό λάθος, το οποίο ήταν το πρώτο βιβλίο που διάβασα αφού αποστρατεύτικα το 2007.
Αυτή η συλλογή μπήκε στο σπίτι μου ως λογοτεχνικό του αδερφού μου αλλά πρόλαβε και το ‘δωσε πίσω και δεν πρόλαβα να το διαβάσω. Έτσι μου είχε μπει μια μικρή εμμονή να το διαβάσω.
Και το βρήκα στο 2ο Φεστιβάλ Βιβλίου Λευκωσίας τον περασμένο Μάη, το πήρα και το διάβασα την περασμένη βδομάδα.

Είναι (αν δεν κάνω λάθος) η πιο πρόσφατη συλλογή διηγημάτων του Σαμαράκη. Και περιέχει όλα εκείνα τα στοιχεία γραφής που χαρακτηρίζουν το Σαμαράκη. Επανάληψη φράσεων, μικρές προτάσεις, αίσθημα Καφκικού γραφειοκρατικού χάους, Οργουελιανού ολοκληρωτισμού, plot-twist στο τέλος και πολλά άλλα.

Το διαφορετικό σ’ αυτή τη συλλογή είναι ότι υπάρχει πολύ stream-of-consciousness αφήγηση και είναι κάτι που μ’ άρεσε.
Σε μια ιστορία βλέπουμε κάποιον να θέλει ν’ αυτοκτονήσει, σε άλλη ένα νεκρό που ετοιμάζεται για την κάσα, σε άλλη μια κηδεία με περίεργη οπτική γωνία, σε μια άλλη μια μετα-αποκαλυπτική ιστορία, σε άλλες άνθρωποι κυνηγημένοι από το καθεστώς είτε της επίσημης χούντας του 1967-1974 ή της ανεπίσημης χούντας της δεκαετίας του 1990.

p1avjbc2ka1tcfvfmktgb5o1pp41m_900

Τώρα σειρά θα πάρουν και τα υπόλοιπα του βιβλία, αλλά σιγά-σιγά μην τα διαβάσω όλα μαζί και ξεμείνω ξαφνικά από Σαμαράκη.
Βαθμολογία 8/10

Παιχνίδια τ’ ουρανού και του νερού

Παιχνίδια τ’ ουρανού και του νερού35097564

Με εξαίρεση ένα ποίημά του που το είχα στο σχολείο και παρολίγον να το μισήσω – γιατί η ομορφιά της ποίησής του ήταν καλυμμένη πίσω από το πέπλο των εξετάσεων, των αναλύσεων, της βαθμοθηρίας και της ξερής του αντιμετώπισης- δε διάβασα κάτι άλλο από Γιάννη Ρίτσο.
Αυτό το μοναδικό ποίημα ήταν φυσικά το εκτενές ποίημα για τον ήρωα της ΕΟΚΑ Γρηγόρη Αυξεντίου:
Αποχαιρετισμός

Το ξαναδιάβασα μετά σαν ποίημα και ο λόγος του Ρίτσου με παρέσυρε.
Παρακολούθησα και μια βιογραφία του, είδα και μερικά βίντεο στο YouTube -πόσο πεζό ακούγεται όλο αυτό- και αυτό ήταν.
Πέρσι τον Οκτώβρη επισκέφτηκα την Μονεμβασία και μαγεύτηκα.

Τώρα για πρώτη φορά πήρα ποιητική του συλλογή και η γραφή του σε παρασύρει.

Παιχνίδια τ’ ουρανού και του νερού

Ένα μεγάλο ποίημα που απαρτίζεται από giannis-ritsos140 μικρότερα (τμήματα)
Παντού υπάρχει το φως (του ήλιου και του φεγγαριού), τα χρώματα της φύσης την άνοιξη και το καλοκαίρι, εικόνες της ελληνικής υπαίθρου και της θάλασσας.

XXI, XIII (μελοποίηση Παναγιώτη Μπούσαλη από τα μέρη ΧΧΙ και ΧΧΙΙΙ του ποιήματος)

XXI

Από κει που πρασινίζουνε τα φύλλα,
κιτρολεϊμονιά,
θάρθω να σε βρω.

Από κει που κρέμονται
τ’ ανοιχτά παράθυρα
μες στο ουρανό
σου κουνώ
τ’ άσπρο μου μαντήλι
γαλανό μου, γαλανό.

Κι αν μας βρει μαζί το δείλι,
πώς και πώς,
κόκκινος καρπός –
πάνω στα χρυσά βουνά,
κιτρολεϊμονιά,
ελαφάκια γαλανά.

XXIII

Μαύρη και γαλάζια νύχτα
με γραμμές πορτοκαλιές,
άνθησαν κρυφά οι μηλιές –
μαύρη και γαλάζια νύχτα.

Χρώματα, αριθμοί και κύκλοι,
σμαραγδιά, τριανταφυλλιά,
τρία, πέντε, εφτά κ’ εννιά –
χρώματα, αριθμοί και κύκλοι

Κι από πάνου το φεγγάρι,
το χρυσό μηδενικό,
στο δικό μου μερτικό
μες στ’ αλώνι του Αλωνάρη.

Αυτά,
Τίποτα άλλο δε χρειάζεται να πω για τον Ρίτσο και την ποίησή του. Πολλές φορές καλύτερα η ποίηση να διαβάζεται- ν’ απαγγέλλεται – να τραγουδιέται· παρά ν’ αναλύεται.

Βαθμολογία: 8/10

Η αίθουσα του θρόνου

Δέκατο έκτο ελληνικό μυθιστόρημα που διαβάζω. Μα μόνο 16;b28595
Δυστυχώς ή ευτυχώς· από τη μια το ότι το αντικείμενο σπουδών μου ήταν η αγγλική φιλολογία και για 6 χρόνια (2008-2013) διάβαζα στ’ αγγλικά πριν επιστρέψω ξανά μετά απ’ το λύκειο στα ελληνικά βιβλία,
κι από την άλλη το ότι είναι πανάκριβα. Πριν μου πει κάποιος το αντίθετο βάζω λίστα εδώ με μερικά ελληνικά βιβλία που είτε πήρα είτε με απώθησε η τιμή
Βάρδια €18,99
Η αίθουσα του θρόνου €16,00 (ευτυχώς το βρήκα με 6 σε παζαράκι)
Χριστός ξανασταυρώνεται €26,09!!
Άρα η εναλλακτική λύση είναι αγγλικά βιβλία, μεταφρασμένα και μη, βάζοντας έτσι τα ελληνικά στην τύχη τύπου: όποτε το βρω σε παζαράκι.
Τώρα στα του βιβλίου.
Ν’ ακολουθήσω τους πολλούς και να πω ότι το λάτρεψα;
Όχι. Μ’ άρεσε μπορώ να πω, αλλά ήταν βαρύ.
Ήταν ποιητικό. Οι εικόνες του νησιού και των Κυκλάδων έβγαζαν μια αίσθηση νοσταλγίας, τις έβλεπα μέσ’ από σέπια και μ’ άρεσε πολύ αυτό. Η φιλοσοφία όμως και ο ρυθμός του ήταν σχεδόν ασήκωτοι. Διάβαζα 2-3 φορές την παράγραφο να δω τι έλεγαν αλλά τζίφος.
Δεν έπιασα κάθε τι που έλεγαν οι πρωταγωνιστές κυρίως οι Γκρεγκουάρ, Λουκάς και Παντιάς.

Υπήρχαν επίσης κάμποσες άγνωστες λέξεις, κατά μέσο όρο 3 ανά σελίδα, και ένιωσα ότι τ’ αγγλικά παίρνουν σιγά σιγά τη θέση των ελληνικών.
Η Γλαύκη παρόλο που είναι συν-νησιώτισσα μου δεν τη συμπάθησα.
Είχε σε όλο το βιβλίο μια και μόνη εμμονή να μείνει μόνη στο τόπο που μαρτύρησε ο πατέρας της, πράγμα που βεβαίως εκτιμώ και σέβομαι αλλά ήταν η μόνη της έννοια. Και ο χαραχτήρας της μου φάνηκε παράξενος, εκκεντρικός και ολίγον τι παγοκολώνα. Τίποτα δεν έλεγε ότι ήταν Κυπραία. εκτός από τη επαναλαμβανόμενη δήλωσή της. «Είμαι από Κύπρο». Ήταν χαραχτήρας καρικατούρα για μένα.
Κι όταν κάτι της είχε συμβεί στο τέλος του βιβλίου σφύριζα αδιάφορα. Δυστυχώς.

Ο Λουκάς μ’ άρεσε για το πνεύμα του, κι ο Ανδρουλής για το ότι ήταν αρχαιολόγος.

Ο τρόπος που το βιβλίο ξεκίνησε και τέλειωσε με την ίδια φράση/εικόνα μου φάνηκε έξυπνος και όμορφος.

Τούτη την ώρα που το νησί ξεκόβει σα γαλέρα απ’ την
καταχνιά με λατίνια μύλους και τρούλους, μοιάζει να τα-
ξιδεύει σε καιρούς του Αιγαίου παλιούς, όταν οι κρινοδά-
χτυλες πριγκιπέσες της Παροναξίας τόπαιρναν προίκα μαζί
μ’ ένα ρόδι για γούρι […] [15]
[…] Tο νησί, καθώς ξέκοβε σα γαλέρα απ’ την καταχνιά με
λατίνια μύλους και τρούλους, έμοιαζε να ταξιδεύει σε και-
ρούς του Αιγαίου παλιούς, όταν οι κρινοδάχτυλες πριγκιπέσ-
σες της Παροναξίας τόπαιρναν προίκα μαζί μ’ ένα ρόδι για
γούρι. . . [436]

Σίγουρα θα διαβάσω στο μέλλον και άλλα του Αθανασιάδη, αν τα βρω σε προσιτή για μένα τιμή. Προς το παρόν θα βρίσκω κάθε φορά και διαφορετικό συγγραφέα για να εμπλουτίσω το πενιχρό σε όγκο ράφι μου ελληνικής λογοτεχνίας.

Βαθμολογία: 7/10

Υπάρχει Θεός; : Ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο ή ο άνθρωπος το Θεό;

Λοιπόν, αν τώρα πω πως μου άρεσε αυτό το βιβλίο θα χαρακτηριστώ άθεος (με την αρνητική έννοια) άπιστος και απόκληρος της κοινωνίας
Άρα θα πρέπει να εκφραστώ εκ του ασφαλούς και να πω ότι ήταν ένα ενδιαφέρον βιβλίο αλλά έχω τις αμφιβολίες μου γι’ αυτό;
32492885
Όμως όχι, θα εκφραστώ όπως νιώθω, και δε θα δεχτώ καμιά θρησκευτική ή κοινωνική καταπίεση.
Αυτό το βιβλίο το απόλαυσα και το λάτρεψα. Ήθελα σε κάθε σελίδα να υπογραμμίζω σημεία που συμφωνούσα και σημεία που μου άρεσαν.
Αυτό το βιβλίο στην Ελλάδα κέρδισε το βραβείο Αναγνωστών Public 2015 στην κατηγορία δοκίμιο, μελέτη βιογραφία, μαρτυρία.
Στην Κύπρο νομίζω θα κέρδιζε μια θέση στον κάλαθο των αχρήστων. Υπερβολή; Σχεδόν. Ξέρουμε πόσο θεοσεβούμενη και οπισθοδρομική είναι η Κύπρος, και προσωπικά ξέρω ότι το στίγμα που μου άφησε η θρησκεία είναι ανεξίτηλο.
Να, τώρα που γράφω αυτή την κριτική νιώθω ότι ο παντοδύναμος θεός θα ρίξει φωτιά να με κάψει ή ότι θα μου φανερωθεί άγιος το βράδυ για να με φοβερίσει που γράφω ότι μ’ άρεσε κάτι τόσο αντίθετο προς στην θρησκεία.

Ο τίτλος του βιβλίου ξεκινά μ’ ένα ερώτημα: «Υπάρχει Θεός;» Αυτό το ερώτημα φυσικά δε θ’ απαντηθεί μ’ ένα ναι ή μ’ ένα όχι. Και ούτε μπορεί ν’ απαντηθεί σε μια σελίδα.
Εμένα πάντοτε μέσα μου μιλούσε η γλώσσα της λογικής που λογική στη θρησκεία δεν περνά, «Πίστευε και μη ερεύνα» και η λογική μου μου λέει ότι άγγελοι με πουπουλένια φτερά να τραγουδούν ύμνους, και διάβολοι με φτερά νυχτερίδας να ανακατεύουν πίσσα στα καζάνια της κόλασης είναι αποκυήματα της φαντασίας εκείνων που ήθελαν να ελέγχουν τις άβουλες μάζες από τον Μεσαίωνα μέχρι σήμερα. Και για να μη σταθώ μόνο στα χριστιανικούς μύθους ούτε τζίνι υπάρχουν ούτε η θεά Κάλι με τα τέσσερα χέρια και τη γλώσσα να πετάγεται έξω κατακόκκινη.

Η λογική μου όμως λέει και κάτι άλλο:
Ο γαλαξίας μας έχει δισεκατομμύρια αστέρια σαν τον ήλιο μας και αυτά τα δισεκατομμύρια αστέρια έχουν 10 φορές περισσότερους πλανήτες. Επιπλέον το σύμπαν έχει δισεκατομμύρια γαλαξίες και μεγαλύτερους από τον δικό μας και αυτοί με τη σειρά τους πεντάκις-εκατομμύρια αστέρια και πλανήτες. Οπότε αποκλείεται να μην υπάρχει κάπου αλλού ζωή, έστω και πρωτόγονη, και αποκλείεται αν υπάρχει ένα υπέρτατο ον να έχει γήινα χαρακτηριστικά (γενειάδα, καπρίτσια κλπ) και όχι εξωγήινα.

Επίσης η Γη αν ήταν λίγο πιο κοντά στον ήλιο θα ήταν τόσο ζεστή που η ζωή πάνω της θα ήταν δύσκολο να φτάσει στο σημείο της εξέλιξης του σήμερα, πόσο μάλλον να υπάρχει. Κι η Γη αν ήταν λίγο πιο μακριά από τον ήλιο θα ήταν τόσο κρύα που η ζωή πάνω της πάλι θα ήταν δύσκολο να υπάρξει. Άρα αυτή η τοποθέτησή μας σε ιδανικό σημείο για ιδανικές συνθήκες ανάπτυξης ζωής προϋποθέτει ή μεγάλη τύχη, ή ένα μεγάλο ον.

Ξέρουμε ότι το σύμπαν δημιουργήθηκε από την μεγάλη έκρηξη πριν δισεκατομμύρια χρόνια. Πριν την έκρηξη τι υπήρχε, και αν υπήρχε μόνο ο Θεός για πόσα εκατομμύρια χρόνια υπήρχε μόνος του πριν δημιουργήσει το Σύμπαν; Ή μήπως πριν το Big Bang υπήρχε άλλο αρχαίο σύμπαν τρισεκατομμυρίων ετών που ο Θεός κατέστρεψε και δημιούργησε αυτό που γνωρίζουμε;

Άρα αυτό με κάνει κάτι μεταξύ αγνωστικιστή και ντεϊστή όχι πως είναι απαραίτητο να έχω μια ταμπέλα συνεχώς πάνω μου.
Και αν υπάρχει θεός ή τέλος πάντων μια υπεράνθρωπη οντότητα δεν θα είναι όπως τον περιγράφουν οι γραφές, ένας θεός που έχει ανάγκη να πιστεύεις μόνο σ’ αυτόν, ένας θεός που έχει την ματαιόδοξη ανάγκη να τον λατρεύεις, ένας θεός που τιμωρεί αν δεν τον υπακούεις, γιατί φυσικά ένας θεός δεν έχει ανάγκες, δεν είναι άνθρωπος με ανάγκες είναι θεός χωρίς ανάγκες.
Και γιατί να ονομάζεται με γήινα ονόματα όπως Θεός ή God ή Allah και να μην έχει ένα δικό του, εξωγήινο όνομα όπως Kthal’kar μιας και δεν δημιούργησε μόνο τη Γη αλλά ολόκληρο το Σύμπαν;

Ο Θεός όπως τον ξέρουμε απ’ τις γραφές, ναι, πλάστηκε από τον άνθρωπο, αλλά ο πιθανός θεός που δεν ξέρουμε και έπλασε το Σύμπαν ποιος τον έπλασε, και τι υπήρχε πριν; Εκεί που σταματά η ανθρώπινη σύλληψη ξεκινά κάτι το υπεράνθρωπο, ο δημιουργός ας πούμε.

Αυτά που λέω εδώ είναι μόνο το ένα τρίτο απ’ όσα λέει ο συγγραφέας στο βιβλίο.
Μιλά για τις θεωρίες περί θεού, μιλά για τις διάφορες θρησκείες, μιλά για τους αφορισμούς των θρησκειών, μιλά για τον Dawkins και τον Δαρβίνο και τον Δαρβινισμό, μιλά για την άνοδο των επιστημών, μιλά για την βιοηθική και την νευροηθική και άλλα πολλά.

Το συστήνω σε όλους ανεξαιρέτως. Αν έχεις ανοικτό μυαλό σίγουρα θα σου φανεί ενδιαφέρον ανάγνωσμα.

Βαθμολογία: 9/10