De Profundis

oscar-wilde

Καταριέμαι την ώρα και τη στιγμή που αγόρασα αυτό το βιβλίο
Όχι, δεν έχω κάτι εναντίον της γραφής του Όσκαρ Ουάιλντ, αντιθέτως αυτό του το εκτενές γράμμα το βρήκα ως μια υπέροχη και σπαραξικάρδια κατάθεση ψυχής.

Τότε τι καταριέμαι;
Τοn συγγραφέα του προλόγου της εισαγωγής και της ανάλυσης του De Profundis.
Τόσο εκτενής ήταν που εξαπλώθηκε στο 1/3 του βιβλίου σαν κακοήθης όγκος.
Δεν ήταν τόσο ανάλυση όσο μια ευκαιρία να ξετυλίξει το ομοφοβικό του ταλέντο ο κριτικός/σχολιαστής Ρήγας Γαρταγάνης. Έκανε επίθεση στον Ουάιλντ και είχε επίσης και το θράσος να πιάσει στο στόμα του και τον Μεγάλο Καβάφη.
Ποιος; Ένας Ρήγας Γαρταγάνης πού ούτε η μάνα του δεν τον ξέρει να ασχοληθεί με δύο ποιητικούς θρύλους.

Στην εισαγωγή του υπάρχει αφθονία ειρωνείας, πατροναρισμού, δοκησισοφία και άφθονες χριστιανοταλιμπανικές μπούρδες.

Θα μου πείτε: Τι περίμενες από μια εισαγωγή που γράφτηκε το 1955.
Το ξέρω, αλλά αυτό δεν απέτρεψε απ’ το να μ’ ανάψουν τα λαμπάκια.
Επίσης θα μου πείτε γιατί το αγόρασα. Το είδα έτσι παλιό και βιντάζ και μόλις είδα τον τίτλο και το όνομα του συγγραφέα το πήρα χωρίς δεύτερες σκέψεις, μέσα σε άγνοια με το τι θα διάβαζα στην κριτική.

Θα παραθέσω μερικές από τις ομοφοβικές του μπούρδες εδώ, έτσι για να σας ανάψουν κι εσάς τα λαμπάκια. Τι; μόνος μου θα τ’ ανάβω; να μου κάνετε παρέα.

«Όσο περισσότερο μια εποχή είναι βυθισμένη μέσα [στον] βούρκο, τόσο και οι αντιπροσωπεύοντες έργω και λόγω αυτόν το βούρκο προβάλλονται και θεωρούνται μεγάλοι συγγραφείς, [όπως για παράδειγμα] του δικού μας μεγάλου (;) Καβάφη.
Συγγραφέας της παρακμής και της ωραιοποιημένης σήψης.» σελ. 7-8

Καλά μέχρι εδώ; Πάμε παρακάτω:

«Και ακάθεκτος και μαστουρωμένος [ο Ουάιλντ] τρέχει προς την τρίτη και τελική πράξη της τραγωδίας του, τη γερασμένη, αποκρουστική, κι όχι λιγώτερα τραγική, εικόνα του πορτραίτου του Ντόριαν Γκραίη» σελ. 26

«Το όλον δε πρώτο μέρος του Ντε Προφούντις, δεν είναι παρά η αποκάλυψη των βρομερών σχέσεων δύο ομοφυλοφύλων, ενός χυδαίου και χωρίς κανένα ιδανικό νεαρού βλαστού της αριστοκρατίας των μυλόρδων [Ντάγκλας], που είχε βουτηχτεί στο βούρκο, αλλά και κατορθώνει να κρύβει με μαεστρίαν την ολοκληρωτική του διαφθορά, ενός δηλ. κακοήθους νεαρού, με ένα νοσηρό ωραιοπαθή [Ουάιλντ] με καλλιτεχνικά χαρίσματα που καμουφλάρει την διαστροφή του ντύνοντάς την με καλλιτεχνικά φορέματα.» σελ. 83

Να συνεχίσω;

«Πνευματικό και συναισθηματικό δαλτωνισμό [αχρωματοψία] ή μάλλον μια μορφή μερικής σχιζοφρένιας θα μπορούσε να ονομάσει κανείς την περίπτωση του Ουάιλντ.» σελ. 112

Ο Σχιζοφρενής Ουάιλντ με το πριόνι.

«[Ο Ουάιλντ] είναι νεκρός πια για την τέχνη, είναι νεκρός για τη ζωή.» σελ. 116

Νεκρός για την τέχνη ο Ουάιλντ λέει. Τι άλλες παπαριές θα διαβάσω;!;

Και μ’ αυτά τα λόγια κλείνει την αριστουργηματική του [lol] κριτική ο Μέγας και πασίγνωστος [rofl] κριτικός Ρήγας (άλλως Φάντης, Βαλές, Μπαλαντέρ, Τζόκερ, Κλόουν) Γαρταγάνης, για τον μικρό και άγνωστο [νοτ] Όσκαρ Ουάιλντ. Τον χαρακτηρίζει μεταξύ άλλων ως μαστουρωμένο, χυδαίο, νοσηρό, ωραιοπαθή, και σχιζοφρενή.

Και θα μου πείτε, αφού του χαλούσε την αισθητική ο Ουάιλντ, γιατί μπήκε στον κόπο να γράψει εξήντα τόσες σελίδες για τον Ουάιλντ; Έλα Ντε! (Προφούντις)

Εγώ πάντως τη διάβαζα, εκνευρίστηκα, και ήθελα να έχω τον Γαρταγάνη μπροστά μου και να τον πνίξω μέχρι να του πεταχτούν τα μάτια έξω, όπως έκανε ο Τζο Πέσι στο Καζίνο.

«You made me pop your fucking eye out of your head to protect that piece of shit; Charlie M. You damn motherfucker!»

Συγγνώμη για το βρισίδι αλλά δεν άντεξα…

Το De Profundis θα το ξαναδιαβάσω σίγουρα ξανά στο πρωτότυπο μαζί με άλλα γραπτά του από τη φυλακή με γνωστότερη τη «Μπαλάντα της Φυλακής του Ρέτινγκ».

Εδώ στη μετάφραση βρήκα αρκετά λάθη ως προς τον τρόπο που προφέρονται τα ονόματα όπως:
Brighton = Μπρίχτον αντί Μπράιτον. Ευτυχώς που δεν έβαλαν Μπήξτον…
Reading = Ρίντινγκ αντί Ρέτινγκ. άλλο reading (ρίτινγκ διαβάζω) και άλλο Reading (Ρετινγκ η πόλη)
Douglas = Ντούγκλας αντί Ντάγκλας. Όπως λέμε, ο Καπετανάκης που ‘χει ντούγκλα το μουστάκι;

Αυτά. Δε θα βαθμολογήσω αυτό το βιβλίο αλλά θα δώσω:
πέντε λαμπερά αστέρια στο De Profundis του Ουάιλντ
και
πέντε μοσχομυριστά κουράδια στην κριτική του Γαρταγάνη…

Advertisements

2 σκέψεις σχετικά με το “De Profundis

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s