The Woman In White/ Η Γυναίκα με τα άσπρα

Θυμάμαι ότι διάβασα τη γυναίκα με τα άσπρα το 2012 λίγες βδομάδες πριν την αποφοίτησή μου από το πανεπιστήμιο. Ήταν το μεγαλύτερο σε μήκος βιβλίο από συγγραφέα της Βικτωριανής εποχής που διάβασα, μέχρι εκείνη τη στιγμή.

9780007902217

Λίγους μήνες πριν μια φίλη μου μου είπε ότι το αγόρασε και της είπα ότι το διάβασα πριν 6 χρόνια, με παρακάλεσε να το διαβάσουμε μαζί και λόγω του ότι θυμάμαι ότι μ’ άρεσε και ήθελα να το θυμηθώ, και επίσης λόγω του ότι μια συνανάγνωση είναι πιο ζωντανή από την μοναχική ανάγνωση αποφάσισα, δειλά μεν, να το ξαναδιαβάσω παρόλο που ήταν 728 σελίδες.
Μέχρι να έρθει η Πρωταπριλιά και να το ξεκινήσουμε προστέθηκαν άλλα δυο κορίτσια. Και έτσι η συνανάγνωση από buddy read έγινε read-along (ομαδική).

Και έτσι δέκα μέρες μετά ολοκλήρωσα αυτό το βιβλίο που είχα βαθμολογήσει από την πρώτη ανάγνωση με 5 αστέρια. Και βγήκε δικαιωμένο. Ήταν με λίγα λόγια αριστούργημα.

Μπορεί να είναι Βικτωριανή Εποχή, η γλώσσα να είναι διαφορετική με λέξεις που τότε είχαν διαφορετικό νόημα:
society=παρέα
gay= εύθυμος
destroy= σκοτώνω
αλλά μπορώ να πω ότι οικειοποιήθηκα την αγγλική γλώσσα του 19ου αιώνα έτσι αυτό δεν αποτέλεσε πρόβλημα.

Μπορεί να είναι Βικτωριανή Εποχή και να υπάρχει αφθονία περιγραφών (κάτι που ήταν συνηθισμένο από τους συγγραφείς τότε (βλέπετε τα μυθιστορήματα είχαν τη θέση της τηλεόρασης τότε και έπρεπε να είναι μεγάλα για να έχουν κάτι να απασχολούνται οι αναγνώστες) και που ίσως να ξενίζει άμαθους σημερινούς αναγνώστες), αλλά αυτό το βιβλίο είχε μυστήριο, αγωνία, χαρακτήρες με βάθος και όχι χάρτινους, ένα βιβλίο που άγγιζε τα όρια του θρίλερ και ένα χαρακτήρα που ήταν τόσο πολύπλοκος που παρόλο που ήταν μισητός θαύμασα το πώς χτίστηκε.

Εκτός από τον Fagin στο Oliver Twist του Ντίκενς δε συνάντησα άλλο βικτωριανό χαρακτήρα με τέτοιο βάθος.
Να ακούγεται φιλικός, να είναι προσιτός, αλλά πίσω του να υποβόσκει μια γκρίζα απειλή και μόνο στο τέλος να πέφτει το φιλικό προσωπείο και να εμφανίζεται το αληθινό πρόσωπο της κακίας.
«Σκέφτομαι να λερώσω το δωμάτιο αυτό τινάζοντας τα μυαλά σου στον αέρα»
Δε θυμάμαι ποτέ χαρακτήρα της τότε εποχής (φτιαγμένο από συγγραφέα της τότε εποχής) να μιλά με τέτοιο αμβλύ, απειλητικό τρόπο.
Κι αυτό μ’ άρεσε.
Δε θα πω ποιος χαρακτήρας είναι, για να μη χαλάσω την αναγνωστική απόλαυση, απλά θα πω ότι είναι ο μοναδικός πρωταγωνιστής που δεν είναι Εγγλέζος.

Η ιστορία μου θύμισε το Στο Παρά 5 του Καπουτζίδη.
Θα γελάσετε είμαι σίγουρος αλλά και εδώ είχαμε μια ομάδα καλών που προσπαθούσε να ξεσκεπάσει το σκάνδαλο, προσπαθούσαν να αθωώσουν άτομο/α που φυλακίστηκε/αν με δόλο, αδίκως, ούτως ώστε να καλυφθούν εγκλήματα.
Και ήταν με λίγα λόγια αδύναμοι καλοί απέναντι σε ισχυρούς κακούς.
Και η ανατριχίλα που ένιωθα σε σοβαρές σκηνές στο Παρά 5 υπήρχε και εδώ.

tumblr_n1b3xhqnxz1t7isr9o1_1280

Ο ατμοσφαιρικός πίνακας που κοσμεί το εξώφυλλο της έκδοσής μου «Figure in the Moonlight» by John Atkinson Grimshaw

Διαβάζοντας αυτό το βιβλίο των 728 σελίδων δεν βαρέθηκα, δεν κουράστηκα, δεν το έπαιρνα με το ζόρι μετά από διάλειμμα πράγμα που μεταφράζεται ως ένα απολαυστικό βιβλίο. Μη σας τρομάξει το μέγεθος, η ηλικία, ή ό,τι άλλο σας φοβίζει από ένα βικτωριανό βιβλίο (π.χ. γλαφυρές περιγραφές).
Πάρτε το και διαβάστε το. Θα με θυμηθείτε. Θα το απολαύσετε. Καλές αναγνώσεις!
Βαθμολογία: 9,5/10

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s