Θάνατος στη Βενετία

Όπως έγινε και με τον Φίλιπ Ροθ έτσι και ο Τόμας Μαν, μου συστήθηκε ως συγγραφέας με κάτι μικρό, με μια νουβέλα.
Ο Φίλιπ Ροθ με Το βυζί και ο Τόμας Μαν με τον Θάνατο στη Βενετία.
Και τα δυο από τις εκδόσεις γράμματα.

11724760

Μια νουβέλα των κάτι παραπάνω από 100 σελίδων η οποία μου αποκάλυψε πόσο όμορφη γραφή έχει ο Τόμας Μαν και συνάμα πόσο απαιτητική.
Πλοκή δεν υπάρχει, αρκετή, αλλά αυτό που παίζει σημασία δεν είναι η πλοκή αλλά η γλώσσα, ο έρωτας, το πάθος, η εμμονή, και τέλος ο θάνατος.

Ένας μεσήλικας Γερμανός διάσημος συγγραφέας πάει διακοπές στην Βενετία. Εκεί θα δει το υπέρτατο κάλλος όπως λέει και το οπισθόφυλλο, στην ύπαρξη του Τάτζιο, ενός δεκατετράχρονου αγοριού από την Πολωνία.
Αγνοεί την απειλή για επιδημία χολέρας με σκοπό να θυσιάσει τη ζωή και την αξιοπρέπειά του για χάρη της ομορφιάς και του έρωτα.

Ένας έρωτας απαγορευμένος, αλλά πλατωνικός.
Ενώ στη Λολίτα του Ναμπόκοφ ο ενήλικας με την εμμονή έρχεται σε επαφή με το αντικείμενο του πόθου του, και όταν λέμε επαφή εννοούμε και κοινωνική, και σεξουαλική, εδώ όχι μόνο δεν αγγίζονται, αλλά ούτε καν ανταλλάζουν κουβέντα.
2-3 κλεφτές ματιές όλες κι όλες.

Ο όμορφος Τάτζιο – Ο μεσόκοπος Άσενμπαχ.

Και στο κάτω-κάτω της γραφής τι είναι η ομορφιά; Κάτι εφήμερο.
Και αν είναι κάτι εφήμερο γιατί από καταβολής κόσμου οι πάντες και τα πάντα θυσιάζονταν γι’ αυτή;

Αναγνώστη αυτής της κριτικής περιμένεις απάντηση τώρα; Από μένα; Πού να ξέρω εγώ;

Αυτό το βιβλίο είχε άφθονες αναφορές στο Συμπόσιο και τον Φαίδρο ή Περί Έρωτος του Πλάτωνα.
Από αρχαία ελληνική γραμματεία δεν ξέρω περισσότερα απ’ όσα η Ζουμπουλία Αμπατζίδου (το γένος Καραγκιόζη), άρα ‘έχασα’ πολλές από τις αναφορές αυτές. Αναφορές περί έρωτα, και τι είναι.
Και φυσικά αυτό το βιβλίο έρχεται σε διάλογο με τα δύο αυτά έργα του Πλάτωνα. Αυτοί να διαλογίζονται και ‘γω να τους κοιτάω σαν Βούδας. Ακριβώς όπως εκείνον που είχε η Μαριλένα Δορκοφίκη, η συμπεθέρα της Ζουμπουλίας.

Άρα με όσα κατάφερα να ‘πιάσω’, ήρθα στο συμπέρασμα ότι αυτό το βιβλίο ήταν ωραίο, που όμως με απαιτητική γραφή, που πρέπει να ξαναδιαβαστεί αφότου εντρυφήσω στον Πλάτωνα πρώτα (σαν τα μούτρα μου θα τα κάνω προβλέπω). Και ότι αυτός ήταν ο πρώτος μου Μαν αλλά όχι ο τελευταίος. Ίσως συνεχίσω με τους Αδερφούς του Ιωσήφ αντί με Μαγικό Βουνό, διότι μόνο κι από τον τίτλο εγώ θα είμαι πότε Βούδας πότε Κούδας.

Βαθμολογία: 8/10

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s