Διηγήματα / Öyküler

36377890

Αρχές Νοεμβρίου, πριν αποχωρήσω για Ουαλία και Αμερική (μέσω των βιβλίων), έκανα άλλη μια στάση στην Κύπρο και αυτή τη φορά αντί ποίηση, διηγήματα.

Όταν οι απέναντι γιορτάζουν την ανεξαρτησία τους (από ποιους;) και τη δημιουργία ενός κράτους-εκτρώματος ίσως υπάρχουν κάποιοι που διαφωνούν αλλά η δύναμη της μάζας τους κάνει ανίσχυρους.

Υπάρχουν επίσης και κάποια βιβλία που δείχνουν πόσο ίδιοι είμαστε, σε συνήθειες, κουλτούρα και τα μόνα που μας χωρίζουν είναι η θρησκεία και η γλώσσα.

Από πέρσι όμως μας χωρίζει και μια ώρα διαφορά, διότι συμβαδίζοντας με τα δεδομένα της τουρκομάνας δεν έχουν χειμερινή ώρα.

 

Αλλά αρκετά μ’ αυτό, ας προχωρήσουμε στο βιβλίο.

Αυτή είναι μια δίγλωσση έκδοση διηγημάτων από τον Mehmet Arap και την Σωτηρία Κ. Βασιλείου.
Τα πέντε διηγήματα του Μεχμέτ μεταφράστηκαν από τα τουρκικά στα ελληνικά από την Μαρία Σιακαλλή και η μικρή νουβέλα της Σωτηρίας από τα ελληνικά στα τουρκικά από τον Ahmet Yıkık.

Το βιβλίο αυτό είναι μια δίγλωσση έκδοση που περιέχει και το πρωτότυπο τουρκικό και το πρωτότυπο ελληνικό και τις αντίστοιχες μεταφράσεις τους. Αυτό επειδή η έκδοση αυτή είναι προϊόν του έκτου δικοινοτικού διαγωνισμού για νέους λογοτέχνες που διοργανώνεται από την Ένωση Λογοτεχνών Κύπρου και την Ένωση Τουρκοκύπριων Καλλιτεχνών και Λογοτεχνών με στόχο την προβολή της δουλειάς νέων ποιητών και πεζογράφων, και Ελληνόφωνων και Τουρκόφωνων και την καλλιέργεια πνεύματος αλληλογνωριμίας και αλληλοκατανόησης μεταξύ των δύο πλευρών.

Ένα πνεύμα που χρειάζεται και απαιτείται σε μέρες σαν κι αυτή.

Από τα πέντε διηγήματα του Μεχμέτ Αράπ μου άρεσαν τα:
100 Μιλς και δείχνει πόσο δύσκολο ήταν να είσαι παιδί στην Κύπρο στις αρχές του 20ου αιώνα.
Επίσης μου άρεσε η Θυσία που βλέπουμε ένα τσιγκούνη και καχύποπτο Ελληνοκύπριο να διαπράττει ύβρη και να δέχεται την νέμεση κατακέφαλα. Μου φάνηκε σαν μύθος Αισώπου, διδαχτικός αλλά όχι κατηχητικός.
Μου άρεσε επίσης και Tο Λιμανάκι που ενώ είναι μια κατά τα άλλα απλή ιστορία, δείχνει την ομορφιά μιας σχέσης μεταξύ πατέρα και γιου ενώ πάνε για ψάρεμα.
Τα άλλα δυο διηγήματα Οι Κυψέλες των σφηκών και το Μια ερμαφρόδιτη συμφωνία, ήταν καλά αλλά δεν μου μίλησαν όσο τα άλλα.

Η μικρή νουβέλα της Σωτηρίας Κ. Βασιλείου Ημερολόγιο Στερεώματος ήταν πρωτότυπα φτιαγμένη σαν ημερολόγιο, και η αφηγήτρια εξιστορεί την θλιβερή ιστορία της αδερφής της που έπασχε από ανορεξία, παράλληλα μαζί με μια απαγορευμένη αγάπη από το παρελθόν Ελληνοκύπριας (προγιαγιάς) και Τουρκοκύπριου.
Σαν ιστορία είχε αυτό το αίσθημα σαπουνόπερας αλλά η γραφή της Σωτηρίας το έσωσε και δεν βαρέθηκα, και μπορώ να πω απόλαυσα την ιστορία μέχρι το τέλος.

Άρα μιας και αυτή η έκδοση ήταν δίγλωσση, εγώ κάπως ‘έκλεψα’ διαβάζοντας μόνο το ελληνικό κείμενο και από τις 166 σελίδες σύνολο διάβασα μόνο τις 88.

Φυσικά και θα ήθελα να διαβάσω κι άλλα από αυτούς τους νέους λογοτέχνες καθώς και παρόμοιες δίγλωσσες εκδόσεις.

Βαθμολογία: 8/10

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s