Η άλλη θάλασσα

ce97-ceb1cc81cebbcebbceb7-ceb8ceb1cc81cebbceb1cf83cf83ceb1-ceb5cebecf89cc81cf86cf85cebbcebbcebf

_____________________________________

description

Άλλη μια ποιητική συλλογή που διάβασα το πρώτο δεκαήμερο του Νοεμβρίου.
Αυτή τη φορά απ’ τις απέραντες θάλασσες και ωκεανούς του Νίκου Καββαδία στην άλλη θάλασσα της κύπριας ποιήτριας Μυρτώς Παπαχριστοφόρου.

εικόνες από Ελλάδα και Κύπρο
εικόνες από την Ελλάδα των αρχαίων χρόνων
εικόνες από την Κύπρο των μεσαιωνικών χρόνων

description

Αυτό που μου έκανε εντύπωση στην ποίηση της Μυρτώς είναι ότι παρόλο που η ποίηση είναι σύγχρονη, γραμμένη μεταξύ Ιανουαρίου 2008 και Απριλίου 2016, δεν υπάρχει τίποτα το σύγχρονο και το μοντέρνο στις εικόνες που έβλεπες μέσα στα ποιήματά της.
Και αν υπήρχε, υπήρχε αμυδρά, σαν αναφορά, ή το καταλάβαινες από τα συμφραζόμενα.

Αρχαιοελληνικά μνημεία, μεσαιωνικά μνημεία, η θάλασσα η ίδια, η φύση και το μεγαλείο της, τα ζώα, τόποι που ξυπνούν μνήμες, νοσταλγία, ένα καράβι να φεύγει από Πειραιά αλλά χωρίς να σου λέει αν είναι ένα σύγχρονο φέριμποτ ή απλά ένα καράβι με κατάρτια.

Σε αυτά τα 24+1 ποιήματα βλέπουμε την εξέλιξη μιας ποιήτριας.
Και σε γραφή, αλλά και οπτικά (φόρμα).
Στην αρχή τα ποιήματα εκτείνονται σε μόνο μια σελίδα και κάποτε είναι και μόλις 3 γραμμές (Χαϊκού).
Προς το τέλος όμως ξεπερνούν τις 3 σελίδες.
Γεμάτα εικόνες από τη φύση, το παρελθόν. Γεμάτα αισθήματα αγάπης, έρωτα, θλίψης.

description

Και αν σαν ποίηση μ’ άρεσε στο επίπεδο των 4 αστεριών σαν βιβλίο μου άρεσε στο επίπεδο των 5 αστεριών με τις υπέροχες υδατογραφίες της Κατερίνας Ατταλίδου.

Άρα σύνολο 4,5 αστέρια. [Όσο πεζό κι αν ακούγεται αυτό.]

Δε θα πω άλλα, μόνο θα σας αφήσω με 2-3 αποσπάσματα από το ποίημα ερωτικό β’ που λειτουργεί ως επίμετρο της συλλογής.

description

Σε διασχίζω καθώς διασχίζω τις κοιλάδες και τα φαράγγια της γης μου
σοβαρή προσηλωμένη με μιαν ανάσα κρυφή
καθώς διασχίζω μιαν άμμο ξανθή, γιομάτη θυμάρι […]
[…]εσύ είσαι η λευκή πικροδάφνη κι ο δροσερός της άνεμος
που ξεχυμάει τα βράδια του Ιούλη στις γειτονιές της Λευκωσίας […]
[…] είσαι το φως το θριαμβικό του Νιόβρη, που ανασαίνει εορταστικό
μέσα στα πράγματα, δίχως να γνοιάζεται στιγμή για τους χειμώνες που
έρχονται
εσύ είσαι το παραθύρι το σκαφτό στο χαμηλό σπιτάκι της Κοντέας και μέσα στο ιερό του Άι-Γιάννη του Λαμπαδιστή
που το έπλασε ο αρχαίος μάστορας με αγάπη και μεράκι ακριβώς για να σου μοιάζει.

Βαθμολογία: 9/10

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s