Στο ποτάμι του χρόνου: Η Πρώτη Κυπριακή Ανθολογία Λογοτεχνίας του Φανταστικού

Και μετά το (δυστυχώς) απογοητευτικό αμόνι πήρα αυτή την πρώτη ανθολογία κυπριακής λογοτεχνίας φανταστικού.
Και να πω την αλήθεια φοβόμουν κάπως, διότι στην Κύπρο επηρεαζόμαστε πολύ από Ελλάδα και στην λογοτεχνία, και φοβόμουν μην συναντήσω εδώ μέσα πολλά αμόνια που τραγουδούν ακαταλαβίστικα.

36321685

Αλλά ευτυχώς οι ιστορίες ήταν ιστορίες με συνοχή, αρχή και τέλος.
Εντάξει υπήρχαν αρκετές που είτε ήταν πολύ μικρές και μ’ άφηναν με όρεξη για κάτι που τελικά δεν έφαγα, είτε πολύ περίεργες που μ’ άφηναν με ένα αίσθημα WTF, είτε μ’ άφηναν με ένα αίσθημα !meh!Οι περισσότερες όμως ήταν απολαυστικά υπέροχες.

Και επειδή για μια συλλογή διηγημάτων είναι πιο δύσκολο να πεις τη γνώμη σου θα παραθέσω απλά ιστορίες που για μένα απλά ξεχώρισαν.

Γένεσις: Η συνθήκη αγάπης του Χρίστου Ρ. Τσιαήλη, όπου η γένεσις και οι λόγοι της εξιστορούνται από μια διαφορετική, εναλλακτική σκοπιά.

Ο πιττακοτζιέφαλος του Κώστα Παπαϊωάννου, το μοναδικό διήγημα στα κυπριακά που εξιστορεί την ιστορία ενός καταραμένου αγαλματιδίου που βρίσκει ένας βοσκός στην κυπριακή ύπαιθρο.

Ζούσε κάποτε μια γυναίκα που την έλεγαν Νοσταλγία της Δήμητρας Ευθυμίου, μια ιστορία που μας δείχνει ότι το να εύχεσαι να ξαναζήσεις στο παρελθόν σου μπορεί να εξελιχθεί και σε κατάρα.

Ο Εραστής της Ρήγαινας της Βαρβάρας Σεργίου, μια γκόθικ ιστορία τρόμου που θα την ήθελα διπλάσια και τριπλάσια, που διαδραματίζεται σε ένα από τα γοτθικά κάστρα του Πενταδακτύλου. Από τις αγαπημένες μου ιστορίες αν όχι η αγαπημένη.

Δρ. Θάνατος του Φοίβου Κυπριανού, που όπως και στην ατομική του συλλογή (Σκιές της νύχτας), γράφει για ανατριχιαστικά μακάβρια θέματα, και εδώ η ιστορία διαδραματίζεται σε ένα αντικαρκινικό κέντρο που με την άφιξη ενός γιατρού οι θάνατοι αυξάνονται κατακόρυφα

Έφοδοι και ο Δαίμων της πορνείας του Ιωσήφ Σ. Ιωσηφίδη, μια ιστορία που διαδραματίζεται στην Κύπρο του 1359.

Και πολλές, πολλές άλλες.

Μια αρκετά καλή δουλειά που με άφησε με την επιθυμία και για μια συνέχεια, μια καθιέρωση τέτοιας ανθολογίας που λείπει από την λογοτεχνική σκηνή της Κύπρου.

Προσωπικά βαρέθηκα να διαβάζω μυθιστορήματα που επικεντρώνονται στα κορεσμένα πλέον θέματα της ΕΟΚΑς (1955-1959) και της Τουρκικής Εισβολής (1974), που πλέον έχουν γίνει σαν φαντάσματα αυτές οι δύο περίοδοι της κυπριακής ιστορίας και δεν αφήνουν την λογοτεχνία να ανοίξει τα φτερά της για αλλού.
Όπως έκαναν δηλαδή οι 17 συγγραφείς σ’ αυτό το βιβλίο.

Βαθμολογία: 8/10

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s