Το αμόνι που τραγουδά

Στα τέλη Οκτωβρίου κλωθογύριζε στο μυαλό μου το εξής δίλημμα:
Να γράψω μια διθυραμβική κριτική για το πόσο μ’ άρεσε το βιβλίο, που στην ουσία είναι ψέμα;  ή να γράψω μια ειλικρινή κριτική για το πόσο μ’ απογοήτευσε το βιβλίο που στην ουσία αυτή είναι η αλήθεια.

30236085

Κι αποφάσισα να κάνω το δεύτερο:

Αυτό το βιβλίο το αγόρασα από το 4ο Cyprus Comic Con τον περασμένο Σεπτέμβρη και το αγόρασα από το συγγραφέα αυτοπροσώπως ο οποίος μου χάρισε και αφιέρωση, δίνοντας έτσι σ’ αυτό το βιβλίο περισσότερη αξία.

Ξεκίνησα με τις καλύτερες προθέσεις (να το πούμε) να μ’ αρέσει το βιβλίο.
Αρκετοί λένε ότι αυτό το βιβλίο απολαμβάνεται καλύτερα αν ακούς το συγγραφέα να το διαβάζει, κάτι που έκαναν οι επικοί ποιητές όπως ο Όμηρος και ο Ποιητής του Μπέογουλφ, όπως και οι Τρουβαδούροι στην μεσαιωνική Γαλλία, εξιστορούσαν δηλαδή προφορικά, και τα κεφάλαια αυτού του βιβλίου είναι περισσότερο σαν ραψωδίες παρά κεφάλαια.
Το βιβλίο είναι καλύτερα να το ακούς, λένε πολλοί.
Και λέω εγώ. Και τότε γιατί εκδόθηκε τυπωμένο σε χαρτί και όχι ηχογραφημένο σε κασέτα ή σιντί;

Άρα, ξαναλέω, αφού εγώ το διάβασα σε χαρτί, μπορώ να πω ότι δεν μ’ άρεσε.

Υπάρχουν βιβλία που είναι plot driven, δηλαδή βασίζονται στην πλοκή, στην ιστορία και στη δράση παρά στους χαρακτήρες και στη γλώσσα. Τα λεγόμενα popular ή genre fiction,
και υπάρχουν και βιβλία που είναι το ακριβώς αντίθετο, δηλαδή βασίζονται στην ανάπτυξη χαρακτήρων και στη γλώσσα παρά στην πλοκή και τη δράση, τα λεγόμενα literary fiction.
Δυο κατηγορίες που απεχθάνομαι διότι δεν είμαι ένας δήθεν κουλτουριάρης που θα πει ότι το popular fiction η επιστημονική φαντασία, ο τρόμος , η δράση κλπ, είναι εύκολη λογοτεχνία.
Βλακείες.
Υπάρχει καλή και κακή λογοτεχνία, υπάρχει καλή popular fiction υπάρχει και κακή.
Το ίδιο συμβαίνει και για literary fiction.

Λοιπόν το βιβλίο αυτό ήταν περισσότερο βασισμένο στη γλώσσα παρά στην πλοκή (ημιανύπαρκτη) ή στους χαρακτήρες (σχεδόν ανύπαρκτοι)
Η γλώσσα ήταν ποιητική αλλά δε ξέρω κατά πόσο ήταν αυτό που λέμε βερμπαλισμοί.

Ένα παράδειγμα:
Ήταν εκεί που, βράδια το ένα απάνω στο άλλο, για χρόνια στοιβαγμένα ένα σωρό, γλυκά και πικρά σαν χαμόγελο και δάκρυ περγαμόντο, ανοίγαμε διάπλατα τα μάτια μας και βλέπαμε αλήθειες, ζωγραφισμένες ξεκάθαρα με όνειρα και φρίκες – κι ούτε μια θαμπή στιγμή.

Συνήθως σε ένα βιβλίο έχουμε αν όχι σε ένα κεφάλαιο, σε μια σελίδα, σε μια παράγραφο μια εικόνα – μια σκηνή. Εδώ όχι μόνο δεν είχαμε μια εικόνα σε ένα κεφάλαιο, όχι μόνο δεν είχαμε μια εικόνα σε μια παράγραφο, αλλά πολλές φορές είχαμε πολλές εικόνες σε μια φράση και κατέληγε έτσι μια σελίδα να έχει 20-30 διαφορετικές εικόνες, να χάνω εγώ τον μπούσουλά μου, να πηγαίνω πίσω να δω τι στο καλό θέλει να πει ο ποιητής, να παραμένω στο σκοτάδι, να συνεχίζω στο σκοτάδι, και ούτε φως στο τούνελ, ούτε Νικολούλη, ούτε τίποτα.

Μου πήρε μια βδομάδα να τελειώσω αυτό το βιβλίο των 180κάτι σελίδων.
Υπήρξαν μέρες που διάβαζα με το ζόρι 5-6 σελίδες, πολλές φορές ήμουν έτοιμος να το παρατήσω, αλλά ο ψυχαναγκασμός μου με ώθησε να το τελειώσω.

Μπορώ να πω ότι το δεύτερο μισό είχε κάπως περισσότερη συνοχή από το πρώτο αλλά πλέον διάβαζα απλά για να τελειώσω.

Περί τίνος πρόκειται;

Ένας παραμυθάς (αν θυμάμαι καλά, πέρασε και τόσος καιρός από τότε που το διάβασα) θέλει να βρει τον τρόπο να λέει ιστορίες όπως οι πρόγονοί του. Και βρίσκει τον τρόπο. Αυτά.

Ένιωσα ότι ξεγελάστηκα. Νόμιζα ότι θα διάβαζα μια ιστορία αλλά διάβασα πολλές: λαογραφία, ποίηση, τραγούδι, αφήγηση.
Δεν ξέρω αν ίσως σαν ανεξάρτητα διηγήματα να δούλευαν καλύτερα.
Ίσως αν άκουγα πρώτα τον συγγραφέα σε κανένα podcast να είχα άλλη γνώμη.
Αλλά πρόλαβα και τέλειωσα το βιβλίο στη γραπτή του μορφή, συγχύστηκα, απογοητεύτηκα, και έτσι δίνω 2 αστεράκια που μεταφράζονται εδώ στο γοοδρεαδς ως ήταν οκέι (it was ok).

Δε θα πω, δε σας το συστήνω αλλά, proceed with caution, διαβάστε το blurb στο οπισθόφυλλο, 5-6 σελίδες από την αρχή και μετά αγοράστε το.

Όμορφη ιδέα και συνταγή αλλά το γλύκισμα ξεφούσκωσε. Τι πήγε λάθος, ρωτήστε τον φούρναρη.

Βαθμολογία: 5/10

 

Advertisements

2 σκέψεις σχετικά με το “Το αμόνι που τραγουδά

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s