Γκάμπο

Γκάμπο
30301451
Αυτό ήταν ένα ξεχωριστό γραφικό μυθιστόρημα a.k.a. graphic novel για τη ζωή και το έργο του μεγάλου Κολομβιανού συγγραφέα Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, από μια άλλη οπτική γωνία.

Ξεκινά με τη σύλληψη του στο πώς να ολοκληρώσει το μυθιστόρημά του Το Σπίτι το οποίο αργότερα θα μετονομαστεί ως Εκατό Χρόνια Μοναξιάς.

Είναι χωρισμένο σε 4 μέρη και κάθε μέρος έχει το δικό του χρώμα: πορτοκαλί, γαλάζιο, ροζ, και πράσινο.
Γραμμένο από τον σεναριογράφο Oscar Pantoja και με την εικονογράφηση από τους: Miguel Bustos, Felipe Camargo, y Tatiana Córdoba. Η μετάφραση έγινε από την Κλαίτη Σωτηριάδου – Μπαράχας η οποία μετέφρασε ένα μεγάλο μέρος του έργου του Γκαρσία Μάρκες – αν όχι όλο – μια μεταφράστρια η οποία μου άνοιξε το δρόμο για το Μακόντο και τον μαγικό κόσμο της γραφής του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες με τα 2 του βιβλία που διάβασα (Εκατό Χρόνια Μοναξιά + Ο Έρωτας στα Χρόνια της Χολέρας), τα οποία δε θα είναι και τα τελευταία.

Βλέπουμε τις δυσκολίες και τις κακουχίες που αντιμετώπιζε από μαθητής μέχρι και τα μέσα της δεκαετίας του 60, πριν εκδώσει το Εκατό Χρόνια Μοναξιά, βιβλίο που τον έσωσε από την φτώχεια, του έδωσε (πολύ πιθανό) το Νόμπελ Λογοτεχνίας το ’82, και τη διεθνή αναγνώριση.gabriel-garcc3ada-mc3a1rquez
Βλέπουμε επίσης σκηνές απ’ τη ζωή του που υπήρξαν σκηνές-κλειδιά για την δημιουργία και την ολοκλήρωση του Εκατό Χρόνια Μοναξιά.

Είναι βασικά μια βιογραφία και του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες και του αριστουργήματός του Εκατό Χρόνια Μοναξιά. «Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, αναμνήσεις μιας μαγικής ζωής», όπως λέει κι ο υπότιτλος.

Ένα μικρό ψεγάδι βρήκα σ’ αυτό το βιβλίο και είναι οι ονοματοποιιμένοι ήχοι μωρού (ΟΥΑΑΑΑΑ, ΜΜΜΑΑΑ, ΝΝΝΝΝ!, ΜΠΑ!, ΑΝΓΚΟΥ-ΑΝΓΚΟΥ!), ήχοι εγκύου (ΑΑΑΑΑΧ!!, ΜΜΜΜ! ΑΑΑΑΑ!) που μου φάνηκαν κάπως χαζοί και θα προτιμούσα να υπήρχε μόνο εικόνα. Εδώ είναι κάτι που με βρίσκει σύμφωνο με την Spirou. Δείτε τη βιβλιοκριτική της εδώ. Θα δείτε και τα χρώματα που χωρίζουν κάθε μέρος του βιβλίου.

Σε αντίθεση με τη Spirou, δε με χάλασε καθόλου που η αφήγηση δεν ήταν με γραμμική αφήγηση αλλά ανάδρομη, από το 1965, στο 1927, στο 1910, ξανά στο 1965, πίσω στο 1899, μπροστά στο 1982, και πάλι πίσω στο 1927, κλπ. Είμαι λίγο μαζόχ… του μεταμοντερνισμού, και του πειραματικού είδους, γι’ αυτό μ’ άρεσε.
Κι όπως λέει και η ίδια στα βίντεό της: Διαβάστε το!

Βαθμολογία: 8/10

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s