The Museum of Innocence

* çok güzel kitap *
* a beautiful story *
* ένα ταξίδι στη χώρα της γραφής του Παμούκ *

Όταν αγόρασα αυτό το βιβλίο ήξερα ότι στο εγγύς μέλλον θα πήγαινα στην οδό Τσουκουρτζουμά να επισκεφτώ το μουσείο, αλλά από τότε μέχρι σήμερα πολλά έχουν γίνει, στ’ αεροδρόμιο, στους δρόμους, ένα αμφιλεγόμενο πραξικόπημα, επίθεση με όπλο σε κέντρο την πρωτοχρονιά. Πολλά. Φαίνεται θα αναβάλω την επίσκεψή μου στο μουσείο για το μακρινό μέλλον. Όταν θα πλησιάζω τα 40.

Το [βιβλίο και το] μουσείο της αθωότητας

Ο Παμούκ είναι έξυπνος συγγραφέας.
Είχε την ιδέα να φτιάξει ένα μουσείο ταυτόχρονα με ένα βιβλίο.
Μαζεύοντας αντικείμενα για το μουσείο έφτιαχνε ταυτόχρονα και την ιστορία του βιβλίου.
Το βιβλίο τελείωσε πρώτο ενώ το μουσείο άνοιξε 4 χρόνια μετά.
Και το βιβλίο και το μουσείο έχουν το ίδιο όνομα: [book:Το μουσείο της αθωότητας|13071102]
Το μουσείο έχει 83 προθήκες με αντικείμενα που εξιστορούν μια ιστορία.
Το βιβλίο έχει 83 κεφάλαια που εξιστορούν την ίδια ιστορία με τ’ αντικείμενα στο μουσείο.
Προς το τέλος του βιβλίου υπάρχει τυπωμένο το εισιτήριο για το μουσείο. Ναι, για όσους έχουν το βιβλίο μαζί τους κερδίζουν δωρεάν είσοδο. Και ο υπάλληλος εκεί θα σ’ το σταμπάρει.

description

Μια ιστορία αγάπης. Ένα ρομαντικό βιβλίο. Ένα βιβλίο με ερωτικά τρίγωνα.
Στοιχεία που αποφεύγω όπως ο διάολος το λιβάνι.
Αλλά αυτό το βιβλίο είναι Παμούκ, είναι μεταμοντέρνο, είναι έξυπνο. Και μ’ άρεσε.

Στοιχεία μεταμοντερνισμού στο βιβλίο

+ Στα δύο μεγαλύτερα κεφάλαια του βιβλίου: 24. Το πάρτι αρραβώνων (58 σελ.) και το 83. Ευτυχία (27 σελ.) εμφανίζεται ο ίδιος ο [author:Orhan Pamuk|1728].

«[…] Füsun had danced with two people early on. […] The second, however, was the young man with whom I had exchanged glances a short time earlier while visiting the Pamuk family table—Orhan Pamuk himself, as he proudly told me years later.» σελ. 170

*

«It was around then that I decided my voice had been heard too much anyway and that it was time I left it to him to finish my story. From the next paragraph until the end, it will, in essence, be Orhan Bey who is telling the story. Having paid Füsun such sincere, detailed attention during their dance, he will, I am sure, do no less in these last pages. Farewell!

HELLO, THIS IS ORHAN PAMUK! With Kemal Bey’s permission I shall begin describing my dance with Füsun: She was the. . .» σελ. 708

+Υπάρχει χάρτης για το πώς θα βρεις το μουσείο.
+Υπάρχει ευρετήριο ονομάτων (κάτι που πολύ σπάνια βλέπουμε σε μυθιστορήματα και πιο συχνά σε μελέτες.)
+Αρκετοί χαρακτήρες από προηγούμενά του βιβλία περνούν μέσ’ απ’ τις σελίδες αυτού του βιβλίου:
[…] it was generally believed I had misinterpreted […] many Nişantaşı notables […] including [book: Τζεβντέτ Μπέη και οι γιοι του|16161843], and his family, my poet friend Ka; ([book:Χιόνι|15854629]) and Celâl Salik, the famous […] columnist ([book:Το μαύρο βιβλίο|26167391]) σελ. 721

+Υπάρχουν αναφορές στα βιβλία του:
«Orhan Bey, I read your novel [book:Snow|11691] all the way to the end,» he said. «I don’t like politics. So please don’t be offended if I say I found it a bit of a struggle.» σελ. 727

+Μουσείο και βιβλίο γίνονται ένα.
+Ζωή και τέχνη γίνονται ένα.
Είναι έξυπνος αυτός ο Παμούκ και μ’ αρέσει.

-Τόσα και τόσα μας είπες, δεν μας είπες περί τίνος πρόκειται:
-Ε, η ιστορία είναι απλή. Ο Κεμάλ ένας πλούσιος κληρονόμος που ετοιμάζεται να αρραβωνιαστεί την Σιμπέλ μια επίσης πλούσια κοπέλα, σπουδασμένη στη Σορβόννη, θα ερωτευτεί την φτωχή Φισούν και ζουν σαράντα δύο μέρες πάθους και ηδονής. Απ’ εδώ και πέρα ξεκινά η κάθοδος του Κεμάλ σε μια δίνη όπου η αγάπη γίνεται έρωτας, ο έρωτας πάθος, και το πάθος έμμονη ιδέα.

Και εδώ είναι που βρίσκω το αρνητικό του βιβλίου για μένα.
Για 195 σελίδες (387-581) ο Κεμάλ εξιστορεί τα 7 χρόνια και δέκα μήνες που πέρασε στο σπίτι των γονιών της Φισούν. Τα δείπνα, οι συζητήσεις, τα αντικείμενα που έκλεβε για να τη θυμάται, το τι έβλεπαν στην τηλεόραση και άλλα πεζά καθημερινά. Για 195 σελίδες τα έβλεπα ξανά και ξανά και ξανά και ξανά κι αυτό με κούρασε. Αλλά από την σελίδα 582 μέχρι το τέλος (728) το βιβλίο πήρε μπρος και με έκανε ξανά να απολαμβάνω την λεπτομερέστατη και πυκνή γραφή του Παμούκ.

description

Θα πρότεινα να διαβάζατε πρώτα το [book:Ιστανμπούλ: Πόλη και αναμνήσεις|6617687] για να έχετε μια πιο εμπεριστατωμένη εικόνα της Πόλης πριν πάρετε αυτό το βιβλίο. Μοιάζουν κατά κάποιο τρόπο.

Παρόλο που οι χαρακτήρες σε όλα τα βιβλία του Παμούκ που διάβασα είναι ως επί το πλείστον νευρωτικοί και ιδιαίτεροι αυτός ο συγγραφέας εξελίσσεται στο να γίνει ο αγαπημένος μου. Μεγάλα λόγια. . .
Διαβάστε το!
Βαθμολογία: 7/10

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s