Υποταγή (Soumission)

Μια μακάβρια σύμπτωση καλύπτει αυτό το βιβλίο.
Εκδόθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2015 και την ίδια μέρα το σατιρικό περιοδικό Charlie Hebdo έκδωσε το τεύχος με την καρικατούρα του Ουελμπέκ ως μάγου να λέει ότι το 2022 θα γιορτάζει το Ραμαζάνι.
description

Την ίδια επίσης μέρα τα γραφεία της Charlie Hebdo δέκτηκαν επίθεση με αποτέλεσμα να πεθάνουν 12 άνθρωποι.
description

Τον Οκτώβρη του 2015 βγήκε και η ελληνική έκδοση, και λίγες εβδομάδες μετά έγιναν οι πολύνεκρες επιθέσεις στο Παρισι (Σταντ ντε Φρανς, Μπατακλάν κλπ)
Ο Ουελμπέκ έγραψε ένα βιβλίο που περιέχει εξτρεμιστικές πράξεις στο Παρίσι, το οποίο μόλις εκδίδεται εξτρεμιστικές πράξεις λαμβάνουν χώρα στο Παρίσι. Ζωή και τέχνη γίνονται ένα.
Σατανικές συμπτώσεις ή μήπως ο Ουελμπέκ είναι τόσο προφητικά έξυπνος που ξέρει πότε κάτι θα πουλήσει / προκαλέσει;

Το βιβλίο είναι σχετικά απλό. Σε μια Γαλλία του κοντινού μέλλοντος (2022) διεξάγονται εκλογές με την ακροδεξιά της Λεπέν στο προβάδισμα. Ακριβώς πίσω είναι η μουσουλμανική αδελφότητα η οποία με τη βοήθεια του 3ου κόμματος βγαίνει στην εξουσία.

Τώρα όλη η Γαλλία είναι υπό μουσουλμανικό καθεστώς.

Είναι καλό αυτό;
Είναι, διότι η κυβέρνηση σε 6 μήνες μείωσε την ανεργία σε ένα μεγάλο ποσοστό.
Πώς;
Βγάζοντας όλες τις γυναίκες από τις δουλείες τους για να μπουν πίσω από τον πάγκο της κουζίνας αλλά με επίδομα νοικοκυράς και δίνοντας τις θέσεις τους σε (άντρες) άνεργους.
Τώρα αυτό είναι καλό;
Αν ρωτήσετε τη μάνα μου και διάφορες θείες μου θα προτιμούσαν να είναι δούλες στο σπίτι, παρά δούλες και στη δουλειά και στο σπίτι.
Αλλά και πάλι το να χάνεις τη δουλειά σου χωρίς τη θέλησή σου είναι καλό;

Τέλος πάντων, αυτό και άλλα πολλά ερωτήματα αναδύθηκαν από μέσα μου καθώς διάβαζα το βιβλίο.

Ο πρωταγωνιστής του βιβλίου είναι ένας καθηγητής στη Σορβόνη με ειδικότητα στον Ουισμάνς. Ασυμπάθιστος χαραχτήρας. Μισογύνης, μισάνθρωπος, και όλα τα εις μισό-.
Για να παραμείνει καθηγητής στο πανεπιστήμιο πρέπει να ασπαστεί το Ισλάμ.

Όλο το βιβλίο είναι μια εναλλαγή μεταξύ Ουισμάνς, πολιτική, πήδουλους, θρησκεία – Ουισμάνς, πολιτική, πήδουλους, θρησκεία. Και όλα σε μεγάλη λεπτομέρεια. Ένα βιβλίο όπου παρελαύνουν πολιτικοί της Γαλλίας (Ολάντ, Σαρκοζί, Λεπέν) κυρίως στο πρώτο μισό στη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου.

Το απόλαυσα ως βιβλίο αλλά δεν με έπεισε. Μπορεί το μουσουλμανικό κόμμα να ήταν σαφώς καλύτερο από το να κέρδιζε το Front National της φασίστως Λεπέν αλλά το ότι μέσα σε 6 μήνες όλη η Γαλλία μπήκε σε νόμο σαρία (γυναίκες καλυμμένες, καθηγητές μουσουλμάνοι, γάμοι με προξενιά κλπ) αδιαμαρτήρητα έμοιαζε κάπως ψεύτικο και βεβιασμένο το οποίο, καταλαβαίνω, ήταν ένας τρόπος για να κυλίσει η ιστορία.

Παρόλο που από Γαλλική Λογοτεχνία κάνω μεσάνυχτα. (είμαι βλέπετε της αντίπερα όχθης God Save the Queen) δεν με κούρασαν οι αμέτρητες παραπομπές στη Γαλλική Λογοτεχνία του 19ου αιώνα (Ουισμάνς, Πεγκύ (Για αρκετές σελίδες διάβαζα Πέγκυ) Ντομινίκ Ορί, Φλωμπέρ κλπ)

Απ’ ότι φαίνεται όμως θα συνεχίσω με Ουελμπέκ στο μέλλον, ίσως με το δοκίμιο για τον μαέστρο του τρόμου αλλά απίστευτα ρατσιστή Λαβκραφτ του οποίου οι απόψεις σίγουρα θα βρίσκουν σύμφωνη τη Λεπέν.

Βαθμολογία: 7/10

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s